ယောက္ခမအိမ်နေရသည့်ကြည်ပြာမှာစိတ်ညစ်မိနေရသည်။ယောက်ျားဖြစ်သူကိုသူရကိုချစ်၍လက်ထပ်ခဲ့ပေမယ့်တဘဝစာအတွက်တော့ဦးနှောက်နှင့်ရွေးချယ်ခဲ့သည်တော့အမှန်၊ကိုသူရသည်ရည်မွန်သည်။ ဟော့ဟော့ရမ်းရမ်းမရှိပေ၊မိဘစကားနားထောင်တတ်သောသားအလိမ္မာဖြစ်၍အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ်ရွေးချယ်ခဲ့လျှင်စိတ်ညစ်ရမည်မဟုတ်ဟုတွေးမိခဲ့သည်။ထို့အတွက်လည်းကိုသူရကိုရွေးချယ်ခဲ့သည်။ကိုသူရမရက်မသောက်၊ဖဲမရိုက်၊မိန်းကလေးမရှုပ်တတ်ပေ။ထို့အတူအလုပ်လည်းမယ်မယ်ရရမရှိ၊သို့ပေမယ့်မိသားစုအပေါ်တွင်တော့သိတတ်ပေသည်။မိန်းမယူပြီးမိန်းမကိုမိဘအိမ်ခေါ်တင်ခဲ့သည်။ကြည်ပြာတစ်ယောက်မိဘအိမ်တွင်နေခဲ့စဉ်ကအလုပ်မလုပ်ခဲ့ပေ။
သို့သော်အိမ်ထောင်ကျလာတော့ယောက်ျားတွင်အလုပ်မရှိသောအခါ သုံးစရာငွေဟူ၍မရှိပေ။“ကိုကို အလုပ်လေးဘာလေးရှာဦး”“ဘာလို့လဲကြည်ပြာ”“လက်ထဲငွေမရှိဘူးလေ၊မိဘအိမ်မှာပဲတသက်လုံးကပ်နေလို့မဖြစ်ဘူး၊အိမ်လေးဘာလေးငှားနေရအောင်”“ဘာလို့လဲ၊ကြည်ပြာကိုဘယ်သူကဘာပြောလို့လဲ”“ဘာမှမပြောဘူးလေ၊ဒါပေမယ့်အိမ်ထောင်ပြုပြီဆိုတော့ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ်ရပ်ရမှာပေါ့”“ငါ့မိဘကငါ့ကိုကြည်ဖြူပြီးသား၊ကြည်ပြာဘာတွေစိတ်ပူနေတာလဲ”“မောင်နှမတွေလည်းရှိသေးတယ်လေ”“ငါအငယ်ဆုံးလေ၊မကြည်ဖြူစရာဘာမှမရှိဘူး”“ခုကြည်ပြာပြောမယ်၊ကြည်ပြာတစ်ခုခုစားချင်ရင်ကိုကိုမိဘဆီကပိုက်ဆံတောင်းရတာမဟုတ်လား”
“ကိုယ့်မိဘဆီကကိုယ်တောင်းတာပါကြာ”“ကိုကို့ကိုကြည်ဖြူပေမယ့်ကြာရင်ကြည်ပြာ့ကိုကြည်ဖြူနိုင်ပါ့မလား”“ငါ့ကိုချစ်ရင်ငါ့မိန်းမကိုလည်းကြည်ဖြူရမှာပဲ”“ကိုကိုအမြဲတမ်းတောင်းနေလို့ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ၊ကြည်ပြာလဲအားနာရတာပေါ့”“အင်းပါမိန်းမရာ၊ငါအပြင်သွားလိုက်ဦးမယ်”မည်သို့ပင်ပြောစေကာမူအလုပ်ကိုမရှာပေ။အလုပ်မရှိလျှင်ဝင်ငွေမရှိသဖြင့်ယောက်ခမအိမ်နေရသောကြည်ပြာမှာအလိုလိုနေရင်းသိမ်ငယ်လာသည်။စားရသောက်ရမည့်အရေးတအိမ်သားလုံး၏ဝေယျာကိစ္စများကိုသာလုပ်ပေးနေရင်းကမိမိသည်အိမ်ဖော်လားဟုတွေးလာရသည်။မိဘများကကြည်ပြာကိုတွေ့လိုလျှင်တောင်ယောက်ခမများ၏အရိပ်အခြေကိုကြည့်နေရသည့်အနေအထားသို့ရောက်လာသည်။
သို့အတွက်လင်ယောက်ျားအားအလုပ်ရှာပါဟုပြောလျှင်ယောက်ခမများကမကြည်ဖြူချင်ပေ။“ငါ့တို့သားကိုတသက်လုံးတင်ကျွေးထားနိုင်တယ်”ဆိုသောစကားကကြည်ပြာစိတ်နာလာရသည်။ထို့ကြောင့်ယောက်ျားအားပြောမရသည့်အဆုံးမိမိဘာသာအလုပ်လုပ်ရန်အတွက်သူငယ်ချင်းများကိုအပူကပ်မေးရတော့သည်။တနေ့တော့အလုပ်တစ်ခုအတွက်အင်တာဗျူးဖြေရန် ရှိလာသောအခါအလုပ်လုပ်ရန်ဟုမပြောရဲပဲမိဘအိမ်ခနသွားရန်အကြောင်းပြ၍ထွက်လာခဲ့ရသည်။အင်တာဗျူးဖြေရန်ကုမ္ပဏီတစ်ခုကိုရောက်သောအခါအလုပ်ရရှိရန်သာဆုတောင်းနေရတော့သည်။“မကြည်ပြာအခန်းထဲဝင်လို့ရပါပြီ”“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”မကြည်ပြာအခန်းထဲဝင်လိုက်တော့စားပွဲမှာလူတစ်ယောက်ထိုင်နေပြီးအသက်အားဖြင့်သုံးဆယ့်ငါးပတ်ဝန်းကျင်လောက်ရှိသည်ဟုထင်မှတ်လိုက်သည်။
ရုပ်ရှင်ထဲကလိုသူဌေးချောချောပုံမျိုးတော့မဟုတ်။အသားညိုညိုနှင့်ရုပ်ရည်သန့်သန့်တော့ရှိသည်။ကြည်ပြာထိုလူရှေ့ရှိကြည်ပြာကစားပွဲရှေ့ရပ်လိုက်သည်၊“ထိုင်ပါမကြည်ပြာ”“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”“အလုပ်လာလျှောက်တာနှော်”“ဟုတ်ကဲ့”“အလုပ်မှာသေချာလား”“ဟုတ်ကဲ့”“ဘာလို့အလုပ် လုပ်ချင်လဲ”“ရှင်”“မေးတာကထူးဆန်းနေလို့လား၊ဘာလို့အလုပ်ချင်လဲ၊ပိုက်ဆံလိုချင်လို့လား၊ခနတဖြုတ်စိတ်လေနေလို့လုပ်ချင်တာလား”“ဒီလိုပါကျမအလုပ်မလုပ်ဖူးသေးဘူး၊သင်ယူပြီးစီးပွားလုပ်တတ်အောင်ပါရှင့်”“ခင်များကဒီမှာဘာတွေသင်ယူစရာရှိတယ်လို့ထင်လဲ”“ယူတတ်ရင်တော့ပညာရမှာတွေအများကြီးလို့ကျမထင်ပါတယ်”“ဒါဖြင့်ခင်များကသင်ယူပြီးပိုက်ဆံမယူဘူးဆိုတဲ့သဘောလား”
“အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး၊ကျမသင်ယူပြီးတတ်ကျွမ်းသလောက်တန်တဲ့လခမျိုးကိုလိုချင်ပါတယ်”“ဒီမှာခင်များကသင်ယူချင်ပေမယ့်သင်ပေးမယ့်သူမရှိရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”“ကျမကသင်ယူဖို့လာတာဖြစ်တဲ့အတွက်ကျမကသင်ပေးချင်လာအောင်ပြုမူနေထိုင်ပါ့မယ်”“ကြိုက်သွားပြီ၊တကယ်ရောလုပ်ချင်စိတ်ရှိရဲ့လား”“သေချာပါတယ်ရှင့်”“ဟုတ်ပြီလေ၊ဒီကဝန်ထမ်းကအလုပ်ထွက်တော့မှာ၊မကြည်ပြာကသူ့ဆီကနေဒီအလုပ်တွေကိုသင်ယူပြီးလုပ်ငန်းခွင်ထဲသွားရမှာ”“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”“ခင်များရဲ့မျှော်မှန်းလစာကိုထည့်ရေးပြီးရှေ့ကအမဆီမှာကိုတင်ခဲ့ပါ”“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”အမကိုမေးပြီးစာတင်ခဲ့ရတယ်။အိမ်ကိုပြန်ခဲ့ပေမယ့်ရင်တထိတ်ထိတ်ပါအိမ်မှာကြုံရမယ့်ပြသနာများအတွက်ကိုကြိုတွေးထားပြီးသားပါ။
အိမ်ကအလုပ်တွေကိုဟန်မပျက်လုပ်လိုက်တယ်။ညရောက်တော့“ယောက်ျားကြည်ပြာအလုပ်ရလာပြီ”“ဘာပြောတယ်”“ဒီနေ့အလုပ်အင်တာဗျူးတာရခဲ့တယ်”“နင့်ကိုဘယ်သူကအလုပ်လျှောက်ခိုင်းလို့လဲ”“ကြည်ပြာ့ဘာသာကြည်ပြာလျောက်ခဲ့တာ”“ငါခွင့်မပြုဘူးကြည်ပြာ”“ဘာလို့လဲ”“ဘာလဲဟ၊ကြည်ပြာနင်မရှိရင်အိမ်ကအလုပ်ကိုဘယ်သူကလုပ်ပေးမလဲ” “အရင်ကဘယ်သူလုပ်လဲ”“ကြည်ပြာ အလုပ်ကလေးရတာနဲ့ငါကိုခံပြောလာတာပဲ”“မဟုတ်ဘူးယောက်ျား၊ကျမစောစောထပြီးအိမ်အလုပ်တွေလုပ်ခဲ့မယ်”“အိမ်ကလူတွေထမင်းစားချိန်ဘယ်သူလုပ်ပေးမှာလဲ”“ဒါတော့အဆင်ပြေသလိုလုပ်ကြပေါ့”“မဖြစ်ဘူး၊နင်အလုပ်မသွားရဘူး”“မသွားလို့မဖြစ်ဘူး”
“နင့်အလုပ်ကိုငါလိုက်ခဲ့မှာ”“အာလိုက်လို့ရမလား”“နင့်အလုပ်ကဘာအလုပ်မို့လိုက်လို့မရတာလဲ”“လိုက်ချင်ရင်လိုက်ခဲ့၊ဒါပေမယ့်ရုံးခန်းအထိလိုက်လို့တော့လိုက်လို့မရဘူး”“အေးပြီးရော”မနက်စောစောထပြီးအိမ်အလုပ်တွေကိုပြီးအောင်လုပ်ရတော့တယ်။ထမင်းဟင်းချက်ပြီးအလုပ်သွားရန်ပြင်တော့ယောက်ခမက“ဘယ်သွားမလို့လဲကြည်ပြာ”“သမီးအလုပ်သွားမလို့အမေ”“အလုပ်သွားမလို့ဟုတ်လား၊နင်အိမ်မှာအေးအေးဆေးဆေးနေရရဲ့လို့ဘာလို့အလုပ်သွားချင်တာလဲ”“အမေ သမီးတို့လဲငွေစုရမယ်လေအမေ”“နင်သုံးဖို့ငါမပေးလို့လား”“သမီးအမြဲတမ်းတော့တောင်းမနေချင်ဘူး”“ဟဲ့သားနင်ကမတားဘူးလား”“တားတာပဲအမေ”“ငါ့သားတားနေရဲ့ဘာလို့ဆက်လုပ်တာလဲ”
“အမေသမီးတို့ရှေ့ရေးအတွက်ပါအမေ”“နင်သွားရင်အိမ်ကအလုပ်ကိုဘယ်သူလုပ်မှာလဲ”“အမေသမီးထမင်းဟင်းချက်ပြုတ်ပြီးပီအမေ ၊ခူးခပ်စားရုံပဲ”“သား နင့်မိန်းမကိုလဲပြောဦး၊ငါ့ကိုပြန်ခိုင်းနေတယ်”“ကဲပါကြည်ပြာရယ်၊အမေစိတ်မကောင်းအောင်မလုပ်နဲ့၊အဲဒီအလုပ်မလုပ်မလုပ်ရလဲထမင်းငတ်မသွားဘူး”“သွားမှရမှာယောက်ျား”“ဒီလောက်တောင်ပြောမရတာနင်သွားရင်အိမ်ပြန်မလာနဲ့”“ရတယ် ပြန်မလာဘူး”ကြည်ပြာပြောရင်းထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။အရမ်းလည်းဝမ်းနည်းသွားရတယ်။အလုပ်ထဲရောက်တော့အမကကြိုရောက်နှင့်ပြီ“အမကျမ ဘယ်အလုပ်တွေလုပ်ရမလဲ”မကြည်ပြာမေးတော့လောလောဆယ်အကူအလုပ်အနေနဲ့လုပ်ရမယ်ဆိုတော့“လောလောဆယ်ဆရာခိုင်းတာလေးတွေတော့လုပ်ရမယ်”
“ဟုတ်ကဲ့အမ၊အမလဲခိုင်းစရာရှိရင်ခိုင်းပါ”ရုံးကလူတွေစုံလာတော့ဆရာလဲရောက်လာတယ်။“ကြည်ပြာ၊ကိုကြီးလာပြီငါနဲ့လိုက်ခဲ့”“ဟုတ်ကဲ့အမ”“ကျမဝင်ခဲ့မယ်”“ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ”“ကြည်ပြာကိစ္စပါ”“ဟုတ်ကဲ့ပြော”လောလောဆယ်အလုပ်ကသူ့နေရာနှင့်သူအဆင်ပြေနေတော့ကြည်ပြာကိုဘယ်နေရာခိုင်းရမှန်းမသိသေးဘူးဆရာ”“ဒီလိုလုပ်၊စာအဝင်အထွက်၊မိတ္တူကူးတာ၊စာလာပို့တာကိုသူ့ကိုခိုင်းလိုက်၊ပဲဒါတွေအရင်သင်ထားပေးလိုက်၊သူကကွန်ပြူတာရိုက်တတ်တယ်ပြောတယ်၊အဲဒါတွေမနိုင်တဲ့လူတွေကိုသူ့ဆီပေးပြီးရိုက်ခိုင်း၊စာရင်းဇယားတွေဘယ်လိုဆွဲလဲသင်ထားပေးခိုင်းလိုက်၊သူ့ကိုမခိုင်းပဲမနေရအောင်တစ်ယောက်ချင်းမိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါ”“ဟုတ်ကဲ့”ကြည်ပြာအစ်မနဲ့အပြင်ကိုထွက်ပြီးတစ်ယောက်ချင်းမိတ်ဆက်ပေးကြတယ်။
ခုတော့ကြည်ပြာထိုင်ရမယ့်နေရာရလာပြီ။အဲဒီတော့ခိုင်းမယ့်သူတွေကကြည်ပြာကိုလာပြီးခိုင်းကြရသလိုသူတို့လိုအပ်တဲ့ပုံစံကိုပါနမူနာပုံစံနှင့်တကွတစ်ခါတည်းပြကြရတယ်။လုပ်နေကျမဟုတ်၍ကြာသော်လည်းကြည်ပြာအားမလျှော့ပေ။ရအောင်ကြိုးစားလုပ်သည်။ထို့ကြောင့်ကြည်ပြာကိုဂရုဏာသက်ရောက်ပြီးသင်ပြကြရတယ်။ဒီကြားထဲစာဝင်စာထွက်ကိုလက်ခံရပြီးသက်ဆိုင်ရာနေရာသို့ပို့ပေးရပြန်တယ်။နေ့လည်ရောက်တော့ထမင်းစားချိန်မှာရုံးကအမကြီးက“ကြည်ပြာရေခနလာဦး”“ဟုတ်ကဲ့မမ”“ကိုကြီးအတွက်ထမင်းပွဲပြင်ပေးရအောင်”“ဟုတ်ကဲ့မမ”ကိုကြီးအတွက်ထမင်းပွဲပြင်ပြီးတော့“ကိုကြီးထမင်းစားလို့ရပြီ”“အော်ဟုတ်ကဲ့အမ”“မကြည်ပြာအဆင်ပြေရဲ့လား”“ပြေတယ်ဆရာ”
“ဆရာလို့မခေါ်ပါနဲ့ကြည်ပြာ၊ကိုကြီးလို့ပဲခေါ်”ဒီနေ့ညနေအိမ်ပြန်၍မဖြစ်မိဘအိမ်ကိုပဲပြန်မှဖြစ်တော့မည်ဟုတွေးပြီးဝမ်းနည်းသွားရသည်။“မကြည်ပြာဘာဖြစ်လို့လဲ”“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးကိုကြီး”“အော်အေးပါ၊ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုလဲပြီးရော”ညနေရောက်တော့ကြည်ပြာအမေ့အိမ်ကိုပဲပြန်လိုက်သည်။အမေကစိတ်မကောင်းသည့်ပုံပေါက်နေပြီး“သမီး၊သမီးယာက်ျားလာသွားတယ်”“ဟုတ်လားအမေ”“ဟုတ်တယ်သမီး၊သူနဲ့ကွာရှင်းပေးပါတဲ့”“ရှင်၊ေဩာ်သူကဒီလိုလား”“ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲသမီး”“သမီးအလုပ်လုပ်လို့အမေ”“အော်သမီးရယ်သူတို့ကမလုပ်စေချင်ရင်မလုပ်နဲ့ပေါ့”“အမေသမီးအိမ်ဖော်တစ်ယောက်လို၊ကျွန်လိုမလုပ်နိုင်ဘူးအမေ၊သူတို့လုပ်စာထိုင်စားနေတယ်ဆိုပြီးသူတို့မျက်နှာအလိုက်အထိုက်နဲ့သမီးမနေနိုင်ဘူး”
“အင်းလေငါသမီးလေးကိုဒီလိုပုံစံမျိူးတော့မေမေတို့မမြင်နိုင်ဘူး၊ဒါပေမယ့်သမီးစဉ်းစားပေါ့၊တခုလပ်ဖြစ်တာမိန်းကလေးအတွက်တော့ဘယ်ကောင်းမလဲ”“ဒါတော့ဒါပေါ့အမေ၊ဒါပေမယ့်သူတို့ဘက်ကမှကွာရှင်းဖို့တောင်းလာပြီဆိုတော့သမီးဘက်ကလည်းကွာပေးမှရမှာပေါ့”“သမီးလေးစဉ်းစားပါဦး၊သမီး”“သမီးအမှားမှမပါတာအမေ”“အင်း အမေလဲဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပါဘူးသမီးလေးရယ်”ညခုနှစ်နာရီခွဲတော့ကိုသူရရောက်လာပြီး“ကြည်ပြာနင်ထွက်ခဲ့”“ဘာလဲကိုသူရ”“နင်ကငါ့စကားကိုနားမထောင်ရအောင်နင်ကလင်ငယ်ရှိနေလို့လား”“ကိုသူရ ရှင်ကျမကိုမဟုတ်တာကိုမစွပ်စွဲနဲ့၊ကျမအလုပ်လုပ်တာကျမရှေ့ရေးအတွက်ပဲ”“ဘာစောက်ရေးမပါဘူး၊နင့်လခဘယ်လောက်ရှိနေလို့နင်ကငါနှင့်ငါမိဘစကားကိုနားမထောင်တာလဲ”
“ရှင်ကရောကျမစကားနားထောင်ခဲ့လား၊ရှင့်ကိုအလုပ်လုပ်ဖို့ပြောတော့ရှင်ကဘာအလုပ်မှမလုပ်ဘူး၊ရှင်ယောက်ျားဖြစ်ပြီးကျမကိုရှင့်ဆီကငွေဘယ်မှာအပ်ဖူးလဲ”“လူပါးမဝနဲ့နင်အိမ်မှာစားချင်တာစားလို့ရတယ်၊ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နေနိုင်အောင်ငါ့မိဘတွေကထားပေးတာပဲ၊အဲဒါကိုအိမ်မှာကောင်းကောင်းမနေဘဲ၊ဖင်ယားပြီးအပြင်ထွက်ချင်လို့အလုပ်လုပ်တာ”“ဒီမှာကိုသူရ၊လူဆိုတာအလုပ်လုပ်ရမယ်၊ဒီတော့ကျမဘဝအတွက်ကျမအလုပ်လုပ်ရမယ်။ဒီတော့ရှင်ဘာဖြစ်ချင်လဲသာပြော”“နင်နဲ့ငါကွာရှင်းမယ်”“ကွာလေ၊ရှင့်သဘောပဲ၊တရားရုံးမှာကွာမယ်”“အခုကိုကွာမှာ”ဒီလိုနဲ့ရပ်ကွက်ရုံးကိုရောက်ပြီးကွာရှင်းလိုက်ကြတော့တယ်။ကြည်ပြာမျက်ရည်မကျတော့ပါ။ဝဋ်ကျွတ်တယ်ဟုသာထင်မှတ်နေတော့သည်။
နောက်နေ့အလုပ်ထဲသွားသော်ကိုကြီးမရှိပေ။“အမကိုကြီးမလာဘူးလား”“လာမှာညီမဒီနေ့ဆိုဒ်တွေပတ်ဖို့ရှိတယ်”“ဟုတ်လား”“ကြည်ပြာလိုက်ရမယ်ထင်တယ်အရင်ကအမလိုက်တယ်။အခုကအမကစာရင်းတွေချုပ်ပြီးအပ်ရမှာမို့က်န္ခဲ့ရတာ”“ဟုတ်အမ၊ဒါနှင့်အမကဘာလို့အလုပ်ထွက်မှာလဲ”“ဒီလိုကြည်ပြာ၊အမယောက်ကျားနယ်ကိုပြောင်းရမှာအမလိုက်သွားမှရမယ်”“အော်အဲဒီလိုလား”“ဟုတ်တယ်ညီမ”“ဟာညီမကိုကြီးလာပြီ”“ကိုကြီးကြည်ပြာကိုခေါ်မယ်မဟုတ်လား”“ဟုတ်တယ်ကြည်ပြာ၊အဲဒီကစာရင်းတွေကိုကြည်ပြာလုပ်ရမှာ”“ဟုတ်ကဲ့ကိုကြီး”ကြည်ပြာကိုကြီးကားနှင့်လိုက်ခဲ့လိုက်သည်။အလုပ်ထဲရောက်တော့စာရင်းစာအုပ်များကိုစစ်ဆေးပြီးလုပ်လိုက်တယ်။
နှစ်ပတ်ခန့်မရှင်းပဲထားသောစာရင်းများကိုတော်တော်လေးရှင်းမှပြီးတယ်။“ဗိုက်ဆာပြီလားကြည်ပြာ”“ဆာတော့မဆာသေးပါဘူး”“အားမနာနဲ့ဗိုက်ဆာရင်စား”“ဟုတ်ကဲ့ကိုကြီး”ဒီလိုနဲ့အလုပ်တွေရှိရာကိုကြည်ပြာလိုက်ခဲ့ရတယ်။တဖြေးဖြေးနဲ့ကိုကြီးနှင့်ရင်းနီးလာတယ်။ကိုကြီးကကြည်ပြာကိုသင်ပေးသလိုဂရုစိုက်ပါတယ်။ကြည်ပြာတနေ့တော့နေမကောင်းလို့ခွင့်ယူတဲ့အခါကိုကြီးဆီကဖုန်းဝင်လာတယ်“ကြည်ပြာနေမကောင်းလို့ခွင့်ယူတယ်ဆို”“ဟုတ်တယ်ကိုကြီး”“ဆေးခန်းမပြဘူးလား”“ဟင့်အင်း မပြဖြစ်ဘူး”“တော်ကြာအဖျားတာရှည်နေမယ်လေ”“အာကိုကြီးကလဲဖွဲဟဲ့လွဲပါစေဖယ်ပါစေ၊မပြောကောင်းမဆိုကောင်း”“ဆေးခန်းပြလေ”“မသွားတော့ဘူးလို့”
“မသွားလို့မဖြစ်ဘူးလေ”“အာ မသွားချင်ပါဘူးဆေးခန်းကို”“အေးပါ”ညနေရောက်တော့ကိုကြီးကဖုန်းဆက်ပြန်တယ်“ကြည်ပြာငါနင်တို့အိမ်ရှေ့မှာ”“ဟင်ဘာလို့အိမ်လိုက်လာတာလဲ”“နင်ဆေးခန်းကိုမသွားလို့လိုက်ပို့မလို့”“အာကိုကြီးကလဲဒုက္ခရှာလို့”ကြည်ပြာ့အိမ်ရောက်လာခဲ့မှတော့ကြည်ပြာထွက်တွေ့လိုက်ရတော့တယ်။ကြည်ပြာ့ကိုဆေးခန်းလိုက်ပြတော့ဆေးထိုးကြောက်တဲ့ကြည်ပြာမှာငိုချင်လာတယ်။“ကဲညီမဆေးထိုးမှရမယ်”“မထိုးလို့မရဘူးလားဆရာ”“ညီမ ဆေးမထိုးရင်ရောဂါဖြစ်တာပိုတာရှည်နေမှာ”“ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာ”ကြည်ပြာမှာဆေးထိုးခံရမည်ဆိုတော့ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်လာရတော့တာပေါ့။“မနာပါဘူးကြည်ပြာရယ်၊ခနလေးပါ”“ကိုကြီးကလေးကြည်ပြာကြောက်တယ်”
“မကြောက်နဲ့ငါရှိတယ်”ဆရာဝန်ဆေးထိုးရန်အတွက်လုံချည်ကိုဖြေလျော့ချပြီးတဖက်လှည်နေလိုက်ရတယ်။ဆေးထိုးလိုက်တော့ပေါင်တချောင်းလုံးအရမ်းကိုနာကျင်သွားတော့အော်လိုက်မိတယ်။ဆရာဝန်ကခနလေးသာဆေးချေပေးပြီး၊“အကိုကြာကြာလေးချေပေးလိုက်ပါ”“ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့”ကိုကြီးကအနားရောက်လာပြီးကြည်ပြာ့တင်သားကိုပွတ်ချေပေးတော့ကြည်ပြာမှာအားနာမိသလိုရင်ထဲတမျိုးခံစားလိုက်ရတယ်။ကြည်ပြာ့အတွက်စားစရာတွေဝယ်ပြီးအိမ်ကိုလိုက်ပို့တယ်။အိမ်ရောက်တော့ကြည်ပြာစားသောက်ပြီးဆေးသောက်တယ်။အိပ်ပေမယ့်အိပ်မရပါဘူး၊ဘာဖြစ်လို့မှန်းမသိပေကွာရှင်းခဲ့သောလင်ဖြစ်သူအားသတိရမိသည်။မချစ်လို့မှမဟုတ်တာသူ့ရဲ့မိသားစုနဲ့ရေရှည်မနေနိုင်ခဲ့လိုဖြစ်တာ။
သူသာကြည်ပြာပြောစကားနားထောင်ပြီးနေခဲ့ရင်အခုလိုမျိုးကြုံရမည်မဟုတ်ပေ။ကိုကြီးလိုတဝက်လောက်သူ့အပေါ်ဂရုစိုက်ခဲ့လျှင်ကောင်းမှာပဲတွေးလိုက်သည်။ကိုကြီးထံအလုပ်လုပ်ပြီးကိုကြီးကဝန်ထမ်းတွေအပေါ်ဂရုစိုက်ဆက်ဆံသည်ကိုတွေ့သည်။အထူးသဖြင့်ကြည်ပြာနှင့်အလုပ်ထဲသို့အတူသွားလာရသောအခါတွင်ကိုကြီးကအလုပ်ရှင်ဆိုသော်လည်းငေါက်ငမ်းပြောဆိုခြင်းမရှိသည့်အပြင်မသိမတတ်သည်များကိုလည်းပြသပေးသည်။ကြည်ပြာ၏အခက်အခဲများကိုလည်းအလုပ်ကိစ္စနှင့်မသက်ဆိုင်သည့်ကိစ္စများကိုပါကူညီပေးသည်။အနေနီးလာတဲ့အခါမှာကြည်ပြာကိုကြီးနှင့်ရင်းနီးပြီးကိစ္စတော်တော်များများကိုလည်းပြောပြဖူးသည်။ကြည်ပြာကလည်းကိုကြီးအတွက်စားစရာကအစစေတနာနှင့်ပြင်ဆင်ပေးမိသည်။
မိမိယောက်ျားဖြစ်သူရဲ့သတင်းကိုလည်းကြားမိသည်။နိုင်ငံခြားသို့ထွက်သွားသည်ဟုသိလိုက်ရသည့်အတွက်ကြည်ပြာ့အတွက်ကံကောင်းသည်ဟုထင်မိသည်။သူရှိနေလျှင်ကြည်ပြာအားနှောက်ယှက်နိုင်သည်ဟုတွေးလာသည်။ယခုလိုမျိုးဘဝတွင်မိမိအလုပ်နဲ့မိမိရပ်တည်လာနိုင်နေပြီ။သူ့ကိုကြည်ပြာမလိုအပ်ပေ။ကိုကြီးနယ်ခရီးထွက်သည့်ရက်များတွင်ကြည်ပြာပျင်းရိနေသလို၊ကိုကြီးကိုသတိရမိသလိုဖြစ်တတ်သည်။ကိုကြီးမြန်မြန်ပြန်လာစေချင်သည်။ညနေတိုင်းဖုန်းပြောဖြစ်သည်မသိစိတ်ကကိုကြီးကိုချွဲပြီးပြောမိသည်။ခုကိုကြီးနယ်ထွက်နေသည်မှာနှစ်ပတ်ခန့်ကြာသည်။ကြည်ပြာကိုကြီးကိုလွမ်းနေမိသည်။“ကိုကြီးဘယ်တော့ပြန်လာမလဲ”“စနေနေ့ပြန်ရောက်မယ်”
“ဟင်စနေနေ့လား၊အဲဒါဆိုကိုကြီးကိုချက်ချင်းမတွေ့ရဘူးပေါ့”“တနင်္ဂနွေရုံးတက်ခဲ့မယ်လေ”“ရုံးမသွားချင်ပါဘူး”“ရုံးမတက်ချင်ရင်တနေရာသွားမယ်”“ဟုတ်ကိုကြီး၊မုန့်ဝယ်ခဲ့နော်ကိုကြီး”“ဝယ်ခဲ့မယ်လေ”ကိုကြီးကိုမတွေ့ရသည်မှာကြာပြီကိုကြီးကအပြင်ကိုသွားမည်ဟုပြောသော်လည်းကြည်ပြာမငြင်းမိပေ၊ကိုကြီးနဲ့တွေ့ချင်လှပြီ။ဘာကိုမှမစဉ်းမိပေ။ကိုကြီဎ၏ကြင်နာယုယမှု့ကသာကြည်ပြာကိုစိုးမိုးနေသည်။စနေနေ့ညကကိုကြီးဖုန်းဆက်သည်သူရောက်ပြီတဲ့။ကြည်ပြာပျော်နေမိသည်။တနင်္ဂနွေနေ့မနက်စောစောတွေ့မည်တဲ့။ကြည်ပြာရင်ခုန်ပြီးအလှပြင်နေမိသည်။ကိုကြီးနဲ့ချိန်းထားသောနေရာကိုရောက်တော့ကိုကြီးက“လာလေ ကြည်ပြာ”“လာပြီကိုကြီး”“ဘယ်သွားမလဲကိုကြီး”
“စကားတွေအေးအေးဆေးဆေးပြောလို့ရတဲ့နေရာကိုပေါ့”“ဟုတ်ကိုကြီး”ကိုကြီးကကားမောင်းရင်းကြည်ပြာ့လက်ကိုကိုင်ကာ“ကြည်ပြာ”“ဟင်ကိုကြီး”“အရမ်းလွမ်းတယ်”“ကြည်ပြာလဲအတူတူပါပဲကိုကြီး”ကိုကြီးနဲ့စကားပြောရင်းကိုကြီးခေါ်ရာနောက်ကိုလိုက်ခဲ့သည်။ကိုကြီးကားရပ်မှအပြင်ကိုသတိထားကြည့်မိရာဟိုတယ်ဖြစ်နေသည်။“ဟင် ကိုကြီး ဟိုတယ်ပါလား”“ဟိုတယ်ထဲမဝင်ချင်လို့လား”ကိုကြီးမျက်နှာအိုသွားပုံကြည့်ပြီးသနားမိသည်။မဖြစ်နိုင်မှန်းသိနေတော့လည်းချီတုံချတုံဖြစ်ရသေးသည်။ဟိုတယ်ရောက်လျှင်နောက်ဆက်တွဲကဘာဖြစ်မည်ကိုလဲခန့်မှန်းမိသည်။သို့သော်လည်းနှုတ်ကထွက်သည်မှာ“ကိုကြီးရှေ့ကသွားလေ”“အင်းလေ”ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းပြေးထွက်လာပြီးအခန်းကိုလိုက်ပြသသည်။
ကိုကြီးလက်ကိုဆွဲပြီးဟိုတယ်အခန်းထဲဝင်ခဲ့သည်။အခန်းထဲရောက်တော့ကိုကြီးကကြည်ပြာကိုဖက်ထားသည်။ကြည်ပြာလည်းပြန်ပြီးဖက်ထားသည်။“ကြည်ပြာ”“ရှင်ကိုကြီး”ခေါင်းမော့ပြီးထူးလိုက်သည်။ကိုကြီးကကြည်ပြာ့နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းသည်။ကြည်ပြာရင်တဆတ်ဆတ်ခုန်သည်။ကိုကြီးကကြည်ပြာတကိုယ်လုံးကိုထွေးပွေ့ရင်းနဲ့ကြည်ပြာ့ဂုတ်ပိုးသားလေးတွေကိုဖွဖွလေးကိုက်ပေးသေးတယ်။ကိုကြီးရင်ခွင်ထဲမှာကြည်ပြာတယောက်ရွှေရင်အစုံသိမ့်သိမ့်တုန်နေမိရပြန်တယ်။တကိုယ်လုံးပွတ်ပေးပြီးအသာအယာနမ်းရှိုက်တဲ့တဲ့အခါကြက်သီးနွေးဖုလေးတွေသာမကပိပိထဲကပင်အရည်တွေစီးဆင်းလာမိတယ်။ကြည်ပြာ့အဝတ်တွေကိုလာချွတ်တော့ကြည်ပြာကကူချွတ်လိုက်မိတယ်။
ကြည်ပြာ့နို့လေးနှစ်လုံးကိုအသာအယာလေးငုံခဲပေးတော့ကြည်ပြာစိတ်ကထိန်းချုပ်မရနိုင်တော့ပေ။ပိပိကိုအသာအယာပွတ်ပေးတဲ့အခါမှာတော့ကြည်ပြာ့စိတ်တွေကကာမစိတ်တွေဖြစ်လာပြီးညည်းမိတယ်။“ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်”“အင်းးဟင်းးးဟင်းးကိုကြီးရယ်”ကိုကြီးကကြည်ပြာ့နို့ကိုစို့ပေးရင်းသူ့ဘောင်းဘီကိုချွတ်ချလိုက်တယ်မာထန်နေတဲ့ကိုကြီးလီးကကြည်ပြာ့ကိုလာထိတယ်၊ကြည်ပြာကိုကြီးလီးကိုကိုင်လိုက်ပြီးကွင်းထုသလိုလုပ်ပေးလိုက်မိတယ်ရှင်။တော်တော်လေးလီးကြီးတဲ့ကိုကြီးပါ။“ကြည်ပြာ ကိုကြီးနမ်းမယ်နှော်”“မနမ်းနဲ့ကိုကြီးသမီးနမ်းပေးမယ်”ကြည်ပြာကိုကြီးလီးကိုငုံခဲကာစုပ်လိုက်မိတော့တယ်။တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပေးလိုက်သည်။ဒစ်ကြီးကိုငုံ၍စုပ်ရသည်ကိုလည်းအားရသည်။
လျှာဖျားနှင့်ထိုးမွှေပေးလိုက်သည်။“ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်”“အားးရှီးးးရှီးးးကောင်းလိုက်တာကြည်ပြာရယ်”တရှီးရှီးတအားအားညည်းနေသဖြင့်ကိုကြီးကြိုက်သည်ဟုထင်လိုက်သည်။ပိုအားရပြီးစုပ်ပေးလိုက်သည်။လဥကလေးကိုဆုပ်ကိုင်ညှစ်ရသည်ကိုလည်းအရသာတွေ့သလိုခံစားရသည်။အရည်တွေတစိမ့်စိမ့်ထွက်သမျမြိုချမိသည်၊“ကြည်ပြာကိုကြီးလုပ်ချင်နေပြီ”“လုပ်လေကိုကြီး”“ဒါဆိုဒီမှာဒီလ်ုအိပ်လိုက်”ကိုကြီးပြောသလိုကြည်ပြာအိပ်လိုက်သည်။ကုတင်မှာအတည့်မအိပ်ပဲကန့်လန့်အိပ်ရတာပါ။ပြီးမှကိုကြီးကခေါင်းအုံးတစ်လုံးယူပြီးကြည်ပြာ့ခါးအောက်မှာခုတယ်။ခြေနှစ်ချောင်းမိုးပေါ်ထောင်ပြီးလက်တဖက်နှင့်ရင်ဘတ်ပေါ်ပိုက်အပ်ကာနောက်လက်နှင့်လီးကိုကိုင်ပြီးအဖုတ်ဝမှာတေ့ပြီးဖိသွင်းတယ်။
ဒီတစ်လီးဝင်သွားတော့မှခြေနှစ်ချောင်းရှေ့တွန်းပြီးလိုးတော့တယ်။“ဗျစ် ဗျစ် ဘွတ်ဖတ် ဖွတ်”“အားးးအိုးး…”ုကီးမားတဲ့ကိုကြီးလီးကြောင့်မခံရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ကြည်ပြာ့အဖုတ်ကတင်းကြပ်ကြပ်ခံစားမှု့ကိုခံစားရပြီးလီးဒစ်တိုးဝင်လာတယ်။ပြန်ထွက်တော့အတွင်းသားတွေကိုဆွဲယူသွားသလိုပါပဲ။တထစ်ထစ်နဲ့အရသာတွေ့ရပြန်တယ်။ကိုကြီးကဒီကိစ္စမျိုးမှာအတော်ကျွမ်းကျင်တဲ့အဆင့်ရှိမှန်းကြည်ပြာတွေးမိတယ်။ဘယ်သူတွေကိုများလုပ်ဖူးသလဲတွေးနေတုန်းတဒုတ်ဒုတ်နဲ့တိုးဝင်လာတဲ့လီးကြောင့်အတွေးကိုပင်မေ့ပြီးကာမအလိုကျပါသွားရတယ်။လိုးတာကကတော်တော်ကြာတယ်။လီးကတဇွပ်ဇွပ်နဲ့ဝင်ထွက်နေသလိုကြည်ပြာ့ဖင်ပြောင်ကြီးကိုကိုကြီးဂွေးဥကတဖတ်ဖတ်နဲ့ရိုက်နေတယ်။
“ဗျစ် ဖွတ် ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ်”“အားးရှီးးရှီးးးရှိး”ကြည်ပြာပြီးချင်သလိုဖြစ်လာတယ်။ကိုကြီးကတော့မတ်တပ်ရပ်လိုးရလို့လားမသိ၊ဒူးညောင်းဟန်ပင်မပြ၊ကြည်ပြာ့မှာသာပြီးလုလုဖြစ်လာပြီးညည်းမိတော့တယ်“”ဘွတ် ဖတ် ဖတ်..ဖန်း ဖန်းး”“အာ့!အင်းးဟင်းးဟင်းးးကိုကြီူကြည်ပြာပြီးတော့မယ်၊”“အင်း ငါနည်းနည်းကြမ်းလို့ရမလား”“အင်းကိုကြီးသဘော””ကိုကြီးလေကြည်ပြာ့ပေါင်ကိုပြန်ကားပြီးကျောအောက်ကနေလက်နှိုက်ပြီးပုခုံးကိုဆွဲကာကြမ်းကြမ်းလေးလိုးတော့တယ်။ဆောင့်ချက်တွေကြမ်းလာသည်နှင့်အမျှကြည်ပြာလဲအော်ညည်းသံတွေပိုထွက်လာခဲ့တယ်။ငါးမိနစ်ခန့်ဆက်တိုက်လိုးလိုက်တဲ့အခါကြည်ပြာလည်းကိုကြီးကျောပြင်ကိုလှမ်းဖက်လိုက်တယ်။
တကယ်ကိုလည်းကာမအရသာကိုကောင်းစွာခံစားရပြီးနောက်“ဘွတ် ဖွတ် ဖန်းဖန်းးးးး”“အာ့ အိုးးအီးးးပွီးးပွီ အိုးးးးး”ကြည်ပြာတကယ်ကိုပြီးသွားတယ်။ကိုကြီးလည်းအချက်ငါးဆယ်ခန့်မနားတမ်းလိုးလိုက်ပြီးနောက်ကိုကြီးရဲ့သုတ်ပူနွေးနွေးလေးများကြည်ပြာ့ အဖုတ်ထဲစီးဝင်သွားတော့တယ်။ကိုကြီးကပြီးသွားပေမယ့်ကြည်ပြာ့ကိုယ်ပေါ်ကမထပါဘူး။လီးကိုအဖုတ်ထဲတပ်လျက်သာမှေးနေတယ်။ကြည်ပြာလဲကိုကြီးကိုလွတ်ထွက်သွားမလားစိုးရိမ်ပြီးဖက်ထားမိတော့တယ်။ကြည်ပြာမှာယောက်ျားနှင့်ကွဲကတည်းကကာမနှင့်ကင်းကွာနေရမျှကိုကြီးနှင့်လုပ်မှကာမအရသာကိုပြန်ပြီးထိတွေ့ခံစားမိရတော့တယ်။ကိုကြီးနဲ့မဖြစ်ခင်မှာမစဉ်းစားမိပေမယ့်ဖြစ်ပြီးမှကြည်ပြာတော့ကြည်ပြာမစဉ်းစားတော့ပါဘူး။
ကိုကြီးနဲ့နောက်တကြိမ်တောင်လုပ်လိုက်ပါသေးတယ်”ဒီလိုနဲ့ကိုကြီးနှင့်ကြည်ပြာစနေ့နေ့တိုင်းဟိုတယ်ကိုသွားကြပြီးအတူအိပ်ကြတယ်။တနှစ်ခန့်ကြာခဲ့ပါတယ်။ယောက်ျားကိုသတိရမိပေမယ့်ကွဲခဲ့ရပြီမို့မေ့ထားခဲ့ပါသော်လည်းမ့ထားခဲ့သမျှအခုတော့ကြတော့ကိုသူရပြန်ရောက်လာပြီးကြည်ပြာကိုလာတွေ့တယ်။“ဘာကိစ်စလဲကိုသူရ”“ဘာကိစ္စရမှာလဲ၊ကိုကိုကြည်ပြာ့ကိုမေ့မရလို့”“ရှင်နဲ့ကျမကွာရှင်းပြီးပြီလေ”“ကွာရှင်းထားတာမှန်တယ်ကြည်ပြာ၊ဒါပေမယ့်ကိုကိုကြည်ပြာ့ကိုမေ့မရဘူး၊အရင်လိုချစ်နေဆဲပါ”“ဒါတွေပြောနေဖို့မလိုတော့ဘူးထင်တယ်ကိုသူရ၊ကိုသူရလဲကိုယ့်လမ်းကိုလျှောက်၊ကျမလဲကိုယ့်လမ်းကိုကိုယ်လျောက်”“ကြည်ပြာစဉ်းစားပါဦး၊ကိုယ်အရင်လိုမဟုတ်တော့ဘူး
ငါ့မိဘတွေလဲအရင်လိုမဟုတ်တော့ပါဘူး”“တော်ပါပြီကိုသူရရယ်၊ကျမတစ်ခါပဲမိုက်မဲမယ်၊နှစ်ခါဆိုရင်ကျမတော်တော်တုံးသွားပြီ”“ကိုကိုအနူးအညွတ်တောင်းပန်ပါတယ်ကြည်ပြာ၊ကြည်ပြာမရှိတဲ့အခါမှကိုကိုနောင်တရခဲ့ရတာပါ”“ကိုသူရကျမသွားစရာရှိသေးတယ်”“ဟုတ်ပါပြီကြည်ပြာ”ကိုသူရထွက်သွားမှစိတ်မကောင်းစွာဖြင့်“ကိုကိုရယ်ခုမှနောင်တရပေမယ့်ကြည်ပြာကအရင်လိုမဟုတ်တော့ဘူး၊ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး”သံယောဇဉ်ကြိုးဆိုတာဖြတ်ရခက်ပါတယ်။စစ်ပွဲမှာအလံဖြူပြတဲ့ရန်သူကိုတောင်သနားရသေးတာပဲလေဒါပေမယ့်ကိုကိုရယ် ကိုပိုနဲ့ဝေးကွာပြီးနောက်ပိုင်းမှာကြည်ပြာလေတဏှာမှာမရှောင်နိုင်ခဲ့ဘူးကိုကို၊ကြည်ပြာ့ဘဝနဲ့ကြည်ပြာရှိပါစေတော့ကိုကို…ကြည်ပြာမှာအလုပ်သို့သွားတိုင်းလဲစိတ်မပါပေ။
ကိုကြီးကတော့ပုံမှန်ပါပဲ။ကြည်ပြာ့ကိုဂရုစိုက်မြဲပါ။တနေ့တော့အိမ်ပြန်တဲ့အခါကိုသူရမိဘများရောက်လာပြီး“သမီးကြည်ပြာအမေတို့မှားသွားပါတယ်ကွယ။အမေ့တို့ကြောင့်သမီးတို့အိမ်ထောင်ရေးပြိုကွဲခဲ့ရတယ်၊အခုသားလေးကအမေ့တို့ကိုပဲအပြစ်တင်ပြီးလူမှန်းမသိသူမှန်းမသိမူးရူးနေတယ်ကွယ်။အမေတို့ကိုကူညီပြီးသားလေးကိုပြန်လက်ခံလိုက်ပါကွယ်၊အမေလေ သမီးနာမည်နဲ့အိမ်တစ်လုံးဝယ်ပေးပါ့မယ်”“အန်တီ၊ကြည်ပြာကိုငွေနဲ့မျှားလို့မရတော့ဘူး၊ကြည်ပြာကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ရပ်တည်နိုင်ပြီ”“သမီးမှာအရည်အချင်းရှိမှန်းသိပါတယ်။အန်တီတို့အတ္တကြောင်းသားနဲ့သမီးအိမ်ထောင်ရေးပြိုကွဲခဲ့ရတာပါ။အန်တီတောင်းပန်တယ်ကွယ်”ကိုသူရအမေပြန်သွားမှကြည်ပြာငိုလိုက်သည်။
ကိုသူရမူးရူးသောင်းကျန်းနေသည်ဆို၍စိတ်မကောင်းပေ။မိမိအားစိတ်ပျက်ပြီးကိုသူရတစ်ယောက်လူကောင်းဖြစ်စေချင်သည်။ကြည်ပြာစိတ်ဒုံးဒုံးချကာကိုသူရဆီကိုဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ကိုသူရကမူးနေသောအသံဖြင့်ဖုန်းကိုင်သည်။“ဟလို ကိုသူရ”“ကြည်ပြာ ကြည်ပြာလားဟင်”“ဟုတ်တယ်ကိုသူရ”“ကိုကိုကို့ဘာပြောမလို့လဲဟင်”“မနက်ဖြန်ကိုသူရနဲ့တွေ့ချင်တယ်။မူးရူးပြီးမလာပါနဲ့”“ဟုတ်ဟုတ်ဝမ်းသာလိုက်တာကြည်ပြာရာ”မနက်မိုးလင်းတော့ကိုကြီးဆီဖုန်းဆက်ပြီးခွင့်ယူလိုက်သည်။ကိုကြီးဘာကိစ္စများရှိလို့ခွင့်ယူသလဲမေးရာ သွားစရာရှိလို့ဟုသာပြောလိုက်သည်။ကိုသူရနဲ့တွေ့တော့“ကိုသူရ ““ပြောလေကြည်ပြာ”“ကျမတစ်ခုပြောမယ်၊သေချာနားထောင်ပေးပါ”
“အင်းကိုကိုသေချာနားထောင်ပါ့မယ်”“ကျမပြောပြီးတဲ့ဘယ်သူ့ကိုမှပြသနာမရှာဘူးလို့ကတိပေးပါ”“ပေးပါတယ်ကြည်ပြာ”“ကိုသူရနှင့်ကွဲပြီးတဲ့နောက်မှာကြည်ပြာအရင်လိုမဖြူစင်တော့ဘူး”“ဟင်ဘာပြောတာလဲကြည်ပြာ၊ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောပါ”“ကျမယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ငြိစွန်းခဲ့တယ်ကိုသူရ”“ဟင် “ကျော်သူရခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားပြီးတိတ်ဆိတ်သွားသည်။ကိုကိုကြည်ပြာ့ကိုစိတ်ပျက်သွားမှန်းကြည်ပြာသိလိုက်သည်။“အဲဒီတော့ကိုသူရ ကကျမကိုပြန်ပေါင်းဖို့အဆင်မပြေတော့ဘူးလေ၊ကြည်ပြာဒီလိုမပြောချင်ပါဘူး။ကြည်ပြာကြောင့်မူးရူးနေလို့ကြည်ပြာဖွင့်ပြောရတာပါ။ဒီတော့ကိုသူရကြည်ပြာ့ကိုမုန်းပြီးနောက်ဆုတ်လိုက်ပါနှော်”“အော်ကြည်ပြာရယ်၊ကိုကိုကြည်ပြာ့ကိုအပြစ်မတင်ရက်ပါဘူးကြည့်ပြါ။
ကိုကိုနားလည်ပါတယ်၊ဒါပေမယ့်အဲဒီကိစ္စတစ်ခုတည်းနဲ့ကြည်ပြာကိုကိုကိုလက်မလျော့ပါရစေနဲ့ကြည်ပြာ”“ရှင်”“ကြည်ပြာရင်ထဲမှာကိုကိုရှိနေဆဲဆိုတာကိုကိုကိုသိတယ်။ကြည်ပြာသာလက်ခံမယ်ဆိုရင်ကိုကိုအဲဒီကိစ္စတွေအားလုံးကိုကိုခွင်လွှတ်ပါတယ်။ဖြစ်ရတဲ့ကိစ္စအားလုံးကလဲကိုကိုကြောင့်ဖြစ်ခဲ့ရတာတွေပါကြည်ပြာ၊ကြည်ပြာဘာပဲဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့ကိုကိုကြည်ဖြူနိုင်တယ်ကြည်ပြာ”“မဖြစ်နိုင်တာပဲကိုကို၊ဘယ်သူမှဒီကိစ္စမျိုးကိုလက်မခံနိုင်ကြဘူးလေ”“အားလုံးအတွက်မှန်ချင်မှန်မယ်။ကိုကိုအတွက်တော့မဟုတ်ဘူး၊ကိုကိုနဲ့ကြည်ပြာပြီးခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေကိုမေ့ပစ်ပြီဎဘဝသစ်ကိုကြိုးစားကြရအောင်”“ဟင် ကိုကို”“ကိုကိုအဲဒီကိစ္စတွေကိုတွေးပြီးသားပါ၊ကိုကို့ကိုသာပြန်လက်ခံပေးပါ။ကိုကိုအရင်လိုမဆိူးမမိုက်ပဲကြည်ပြာ့ကိုရိုးမြေကျပေါင်းပါ့မယ်”
“အော်ကိုကိုရယ်”ကြည်ပြာမျက်ရည်များပင်ကျသွားပြီးမရှောင်နိုင်ခဲ့သောတဏှာကိုစိတ်နာမိသည်။သို့သော်ကိုကြီးကိုစိတ်မနာမိပေ။မိမိအခက်အခဲဖြစ်စဉ်ကကူညီဖေးမကာစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်မဟုတ်လား။ထို့အတွက်လုံးဝစိတ်မနာမိပေ။ထို့ကြောင့်“ကြည်ပြာအလုပ်ကထွက်မယ်ကိုကြီး”“ဘာလို့လဲကြည်ပြာ”“ကြည်ပြာ့အရင်ယောက်ျားနှင့်ပြန်ပေါင်းမလို့ပါ”“ဗျာ ကြည်ပြါ၊အဲဒါဆိုကိုကြီးကကြည်ပြာ့အတွက်ကဘာလဲ”“ကိုကြီး ကိုကြီးကသူဌေး၊ကြည်ပြာကတစ်ခုလပ်၊ကိုကြီးနဲ့ကြည်ပြာဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်တဲ့ဘဝပါကိုကြီး။ဘယ်သူကမှလဲသဘောတူမယ့်ကိစ္စမဟုတ်လူး၊ဒီတော့ဒီကိစ္စမှာ လက်တွေ့ကျကျစဉ်းစားဖို့လိုတယ်ကိုကြီး”“ဘာမှမဆိုင်တာပဲ”
“ကိုကြီးကကိုကြီးမိဘတွေကိုလွန်ဆန်ရဲသလား”“အဲဒါငါ့ကိစ္စပါကြည်ပြာ”“ကိုကြီးကိစ္စချည်းမဟုတ်ဘူးကိုကြီးကြည်ပြာလဲပါဝင်ပတ်သက်နေမှာ၊ဒီတော့ဒီကိစ္စကိုဖြတ်လို့ရတဲ့ဒီအချိန်မှာဖြတ်ရအောင်”“ဟင့်အင်း မရဘူးကြည်ပြာ”“မရလို့မဖြစ်ဘူးကိုကြီး၊ကြည်ပြာအတွက်တွေးပေးစမ်းပါကိုကြီး၊ကြည်ပြာအခုဘဝသစ်ပြန်စလို့ရတဲ့အချိန်မှာကြည်ပြာ့ဘဝကိုကိုကြီးရဲ့အသုံးတော်ခံအဖြစ်နဲ့မထားပါနဲ့ကိုကြီး”“ကြည်ပြာ့ကိုအသုံးတော်ခံအဖြစ်နဲ့ကိုကြီးထားခဲ့သလားကြည်ပြာအသိဆုံးပါ”“ဒါပေမယ့်ကိုကြီးရယ်၊ကြည်ပြာ့အတွက်တော့ကိုကြီးနဲ့ပတ်သက်မှု့ဟာမရှောင်နိုင်ခဲ့တဲ့တဏှာတစ်ခုပါ”“ဘာပြောတယ်ကြည်ပြာ၊မင်းပြောရက်လိုက်တာ”“ကြည်ပြာ့ကိုခွင်လွှတ်ပါကိုကြီး၊ကြည်ပြာ့ဘဝကောင်းကောင်းမွန်မွန်နေရမယ့်အရေးကိုကြည့်ပြီးကိုကြီးကြည်ပြာ့ကိုခွင့်လွှတ်ပေးပါတော့ “
“ကောင်းပြီလေကြည်ပြာ၊ဒီလိုဆိုတော့လဲကိုကြီးကဆုတောင်းပေးရမှာပေါ့၊မင်းတို့လင်မယားအိုအောင်မင်းအောင်ပေါင်းနိုင်ကြပါစေကွာ”“ကျေးဇူးပါကိုကြီး”ကြည်ပြာကိုကြီးထံမှပြန်လာတော့စိတ်ပေါ့ပါးသွားတယ်။အခုတော့ချစ်ခင်ပွန်းဆီသို့စိတ်ပေါ့ပါးကာခြေဦးတည့်လိုက်တော့တယ်။
