သီတာတစ်ယောက်စိတ်ညစ်ညူးစွာဖြင့်အောင်မင်္ဂလာကားဝင်းထဲTaxiကိုလိုက်ပို့ခိုင်းပြီးELiteကားဂိတ်ကိုရောက်ခဲ့ရတယ်။မိမိဘဝအခြေအနေကြောင့်ခရီးမထွက်ထွက်ဖြစ်ရတာကြောင့်စိတ်မောလူမောဖြစ်ကာခရီးဆောင်အိတ်ကိုဆွဲ၍ခရီးသည်နားနေခန်းထံဝင်လိုက်ပြီးထိုင်လို့ရမယ့်နေရာကိုရှာလိုက်တော့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုတွေ့ပြီးဝမ်းသာသွားကာ“ဟယ်ကျော်ဇင်”“ဟေ့ သီတာမ ဘယ်သွားမလို့လဲ”“ဟယ် ကျော်ဇင် နင်ကောဘယ်သွားမလို့လဲ” “အေး ငါမုံရွာသွားမလို့”“ဟယ် ငါလဲမုံရွာကိုသွားမှာဟ”“ဟုတ်လား နင်တစ်ယောက်တည်းလား”“အေးလေ တစ်ယောက်တည်း၊နင်ရောတစ်ယောက်တည်းလား”“အေးနင်နဲ့ အဖော်ရပြီ”
“အေးဟယ်၊ဒါနဲ့နင်ကကိုယ့်ကားနဲ့ကိုယ်ဘာလို့မသွားတာလဲ”“တစ်ယောက်တည်းမမောင်းချင်ဘူးလေ၊ဟိုမှာလဲကားတစ်စီးရှိသေးတယ်”“အော ““နင်ကရောဘာလို့မုံရွာသွားတာလဲ”“ဒီလိုပါပဲဟယ်၊ငါ့မှာငွေရေးကြေးရေးကိစ္စတစ်ခုရှိလို့”“ဟုတ်လား၊အလုပ်လုပ်ထားတာရှိလို့လား”“အေးဟယ်ငါငွေချေးထားတာပြန်မရလို့”“နင်ကလဲခုလိုခေတ်ကြီးငွေချေးစားရတယ်လို့“နင့်လိုဘောစိမှမဟုတ်တာဟယ်၊ရှိတာလေးတိုးပွားအောင်ကြံရတာပဲ”“နင်ဘယ်သူ့ဆီချေးထားလို့လဲ”“မျိုးမင်းကိုချေးထားတာ”“နင်ကဘာလို့မုံရွာအထိလိုက်လာတာလဲ”“ဒီကောင်ဖုန်းခေါ်မရလို့”သီတာကသူငယ်ချင်းကိုတွေ့ပြီးအဖော်ရပြီလို့တွေးကာပျော်သွားတယ်။
ကျော်ဇင်ဆိုတာကငယ်သူငယ်ချင်းခုထိလူပျိုကြီးလုပ်နေတုန်း၊သီတာမှာသာအိမ်ထောင်ကျပြီးကလေးတယောက်ရကာမှကွဲသွားရတယ်၊ခုလည်းကိုယ့်ဟာကိုယ်အားကိုးပြီးငွေရှာရတယ်၊အတိုးလေးရမလားလို့တွေးပြီးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုချေးငှားခါမှပဲသူငယ်ချင်းကဖုန်းခေါ်မရတဲ့အတွက်မုံရွာအထိလိုက်လာရတော့တယ်။အခုကျော်ဇင်နဲ့တွေ့တော့အားနည်းနည်းရှိသွားတယ်။လမ်းခရီးမှာကိုယ့်အသိနဲ့ပါမှစိတ်ကအေးရတာ၊ခုလိုညဘက်ခရီးသွားရတော့အဖော်နဲ့ဆိုစိတ်ချလက်ချအိပ်လို့ရတယ်လေ။ကျနော်သဘောပေါက်လိုက်ပြီ။မျိုးမင်းကတောထဲရောက်နေတာ၊ဖုန်းလိုင်းမရှိတဲ့နေရာမှာ၊မျိုးမင်းပူဆာလွန်းလို့သူ့ကိုအလုပ်ခွဲပေးထားတာကကျနော်၊သူလုပ်တဲ့အလုပ်ကပြီးခါနီးပေမယ့်ပိုက်ဆံကထွက်မလာသေးဘူး
နောက်ဆုံးအရစ်ထွက်မှငွေကပြန်ပေါ်မှာဆိုတော့သီတာ့ငွေကိုသူပြန်မပေးနိုင်သေးတာဖြစ်မယ်သီတာကယောက်ျားရပြီး လင်နဲ့ကွဲတော့သူ့ဟာသူကြိုးစားနေတာဖြစ်မယ်။ကားထွက်ခါနီးတော့လူခေါ်တာနဲ့ကျနော်နဲ့သီတာကားပေါ်တက်ခဲ့တယ်ကားပေါ်ရောက်တော့သီတာကကျနော်နဲ့ထိုင်ရအောင်နေရာပြောင်းပြီးထိုင်တယ်။ကျနော်လဲစကားပြောဖော်ရတော့အဆင်ပြေတာပေါ့“ကျော်ဇင်ရယ်၊ငါလဲပိုက်ဆံချေးလိုက်တာစိတ်ဒုက္ခအတော်ရောက်တယ်”“ဘာလို့လဲဟ”“ငါ့ပိုက်ဆံချည်းမဟုတ်ဘူးလေ၊သူများပိုက်ဆံလဲပါသေးတယ်ဟ”“အော် ဒီလိုလား”“ဟိုဘက်ကပြန်တောင်းနေပြီ၊မျိုးမင်းကဖုန်းဆက်မရဘူး၊ငါဒုက္ခအတော်ရောက်နေတာ၊ဒါကြောင့်မျိုးမင်းရှိတဲ့နေရာကိုလိုက်တာ”
“ပြန်ရမှာပါ၊စိတ်မပူပါနဲ့သီတာ”“မပူလို့ရမလားဟိုကအရေးတကြီးတောင်းနေလို့”“ဟိုကဘယ်လောက်တောင်းနေလို့လဲ” “လောလောဆယ်ငါးဆယ်ပြန်ပေးရမယ်”“အရေးတကြီးဆိုရင်ငါဆီကယူလိုက်လေ”“နင်တကယ်ပေးမှာလား”“ပေးမယ်”“အေးဟယ်ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ”“မလိုပါဘူးဟာ အချင်းချင်းတွေပဲ”သီတာစိတ်အေးသွားရသည်။“သီတာငါတစ်ခုမေးမလို့အားနာနေတာနဲ့မမေးဖြစ်ဘူး”“ဘာမေးမလို့လဲအားနာလားဟယ်”“နင်ဘာလို့အိမ်ထောင်ပျက်ရတာလဲ”“ဟိုကောင်ဖောက်ပြန်လို့လေ”“ဘာလို့ဒီကောင်ကဖောက်ပြန်တာလဲ”“တဏှာရူးလို့နေမှာပေါ့”“ဘာလို့အဲလိုပြောနိုင်တာလဲ၊ဒီကောင်ကတော်တော်တဏှာရူးလို့လား”“တဏှာရူးလို့ပေါ့ ၊ကေတီဗီကကောင်မကိုယူတာလေ”
“ကောင်မလေးကကေတီဗီကလား”“အေးဟုတ်တယ်၊အမှန်အတိုင်းပြောရရင်သူတဏှာရူးလို့သာအဲဒီကောင်မမျိုးကိုယူတာ၊ရုပ်ကမပြင်ရင်ဘာမှမထွက်ဘူး၊ခန္ဓာကိုယ်ကလဲပိန်တယ်၊ပညာရေးကလဲဆယ်တန်းတောင်မအောင်တာ”“ဖောက်ပြန်တာကအကြောင်းအမျိုးမျိုးပြလို့ရတယ်သီတာ၊ဒါပေမယ့်တကယ့်အကြောင်းရင်းရှိမှာပါ”“နင်ပြောကငါကပဲဖောက်ပြန်လို့သူဖောက်ပြန်တယ်လို့ပြောနေတာလား”“မဟုတ်ဘူးဟ၊အဲဒီကောင်ကိုငါတွေ့ဖူးသားပဲ၊အေးအေးဆေးဆေးသမားပါဟ”စကားတပြောပြောနဲ့ဆိုတော့ 115မိုင်ကိုရောက်လာတော့ကားပေါ်ကဆင်းရတာကြောင့်စကားကြောပြတ်သွားရတော့တယ်။ညစာစားပြီးညဆယ့်တစ်နာရီထိုးနေပြီ၊ကားပေါ်ပြန်တက်ပြီး စထွက်တော့သီတာငိုက်လာတယ်။
ဘေးမှာကျော်ဇင်ပဲရှိတော့အားနာစရာမရှိပါဘူ။ဒီတော့စိတ်ချလက်ချအိပ်ပစ်လိုက်တော့တယ်။ကျနော်ကအိပ်မပျော်နိုင်ပေ။သီတာကသူ့ဘေးကကျနော်ဖြစ်နေတော့သိပ်ရှိန်မနေဘူးသူအိပ်ရင်းကျနော်ပေါ်မှီထားတယ်ညရောက်လေ သူကကျနော့်ရင်ခွင်ထဲရောက်လာတယ်။ကျနော်လဲမနက်နှစ်နာရီလောက်ကျတော့နေနိုင်ဘူး။မထူးဘူးဆိုပြီးသီတာကိုယ်လုံးလေးကိုဖက်ထားလိုက်ကာအိပ်ပြီးလိုက်တယ်။သီတာတရေးနိုးတော့ကျော်ဇင်ကသူ့ကိုဖက်ထားပြီးအိပ်ပျော်နေမှန်းသိပြီးလှုပ်လိုက်ရင်ကျော်ဇင်နိုးသွားမယ်ဆိုပြီးငြိမ်ကာအိပ်နေလိုက်သေးတယ်။တခုတော့သီတာဝန်ခံချင်ပါတယ်။ကျော်ဇင့်ရင်ခွင်ထဲရောက်တော့စိတ်ကတမျိုးတော့ခံစားရတယ်။မနက်လေးနာရီလောက်မုံရွာဝင်မှကျနော်နိုးလာပြီး“သီတာ ထတော့မုံရွာရောက်ပြီ”
“ဟုတ်လား”“ဆောရီးဟာ နင်အပေါ်ငါမှီပြီးအိပ်ပျော်လာတာ”“အေး သိတယ်၊နင်စိတ်အေးသွားလို့ဖြစ်မယ်”“အေးဟယ်”“ငါဟိုတယ်မှာBooking လုပ်ထားတယ်သီတာ၊နင်လိုက်မလား”“အေးလေ လိုက်ရမှာပေါ့”ထိုသို့ကျော်ဇင်ခေါ်တဲ့အခါသီတာလိုက်ဖို့ဖြစ်သွားပြီ။ကျနော်နှင်ွသူကားပေါ်ကဆင်းပြီးနောက်ကျနော်သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ငှားကာဟိုတယ်သွားလိုက်တယ်။ဟိုတယ်ရောက်တော့မနက်လေးနာရီခွဲပဲရှိသေးတာကြောင့်“သီတာ ငါနဲ့အိပ်ရဲတယ်မဟုတ်လား”“ဘာလို့မအိပ်ရဲမှာလဲ”“အဲဒါဆိုဟိုဘက်ကအိပ်ငါဒီဘက်ကအိပ်မယ်”“အေးပါဟယ်”သီတာရယ်ချင်သွားတယ်။သီတာကယောက်ျားရဖူးပြီးသူကမှမိန်းမ မရသေးတဲ့လူ။ကျနော်ကုတင်ညာဘက်ခြမ်းမှာဝင်အိပ်လိုက်ပြီး သီတာကဘယ်အခြမ်းမှာအိပ်တယ်။
သီတာစိတ်ထဲတမျိုးဖြစ်တာမှတကယ်ကိုဖြစ်တယ်။အခုပဲကျော်ဇင်နဲ့တစ်အိပ်ရာတည်းမှာအတူအိပ်နေရတယ်။ကျော်ဇင်ကအိပ်တာတော်တော်မြန်ပါတယ်။သတိထားပြီးအိပ်နေတာဖြစ်မယ်။တချက်မှမလှုပ်ဘူး။ကျော်ဇင်ခနပဲဆိုပေမယ့်မနက်ခုနှစ်နာရီမှနိုးလာတယ်။သီတာကရေချိုးထားပြီးလို့မျက်နှာကိုမိတ်ကပ်ပြင်နေတယ်။“နိုးပြီလားကျော်ဇင်”“အေးနိုးပြီ၊နင်ကရေတောင်ချိုးပြီးပြီပဲ”“အေးလေ နင်ကအိပ်တာသိုးနေတာပဲ”“နင်ကတညလုံးငါ့ဆီမှီအိပ်တာဘယ်လိုအိပ်လို့ရမလဲ၊မနက်နှစ်နာရီကျော်မှမှေးခနဲအိပ်ပျော်သွားတာ”“ကိုယ်တော်ရေချိုးလိုက်တော့မနက်စာသွားစားမယ်”“အေးပါချိုးလိုက်မယ်”ကျနော်လဲရေချိုးလိုက်ပြီးသဘက်ပတ်ထွက်ခဲ့တယ်။ပြီးတော့အဝတ်အစားဝတ်ပြီးခေါင်းဖြီးလိုက်တယ်
“ပြီးပြီလား”“အေး”အခန်းအပြင်ထွက်ပြီးဟိုတယ်ကစားသောက်ခန်းမဆီကိုသွားကာမနက်စာစားလိုက်တယ်။စားသောက်နေရင်းကားကိုဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက်တယ်။စားသောက်ပြီးကားရောက်လာတော့ကားသော့ယူကာအိပ်ခန်းထဲပြန်သွားလိုက်တယ်။ဒီနေ့ကမြို့ထဲမှာစာတင်ပြီးလူကြီးအချို့နဲ့ဆုံစရာရှိတယ်။“သီတာအပြင်သွားမယ်”“အေးသွားလေ၊ဒါနဲ့ငါမျိုးမင်းဆီကိုဘယ်လိုသွားရမလဲ”“ဒီနေ့တော့မျိုးမင်းဆီမသွားနဲ့ဦး၊မနက်ဖြန်မှလိုက်ပို့မယ်၊ငါဒီကလုပ်စရာလေးတွေလုပ်လိုက်ဦးမယ်”“အေးပါဟယ်”“ငါမနက်ပိုင်းအားတယ်၊နင်ဘုရားသွားမလားလိုက်ပို့ပေးမယ်”“အေးသွားလေ”ကျောက္ကာရွာဖက်ကိုကားမောင်းပြီးဘုရားကိုလိုက်ပို့ပေးလိုက်တယ်
“သီတာငွေကခုပေးရမလား”“ခုပေးရင်ငါငွေလွှဲလို့ရတယ်လေ”“အေး အဲဒါဆိုရင် ဘဏ်ခနသွားပြီးငါငွေထုတ်မယ်၊တလက်စတည်းနင်လွဲစရာရှိတာလွှဲလိုက်ပေါ့”“ကောင်းတယ်ဟာ၊ကြွေးပူနေတော့စိတ်ကမအေးဘူးဖြစ်နေတာ”“အေးပါဘာမှပူမနေနဲ့”ဘဏ်ကိုသွားပြီးငွေထုတ်ကာသူကငွေလွှဲလိုက်တယ်။ပြီးတော့ရုံးကိစ္စသွားကြပြီးနေ့လည်ထမင်းစားကာလူကြီးအချွိုနှင့်တွေ့ပြီးစကားပြောရသေးတယ်။ညနေအပြင်မှာထမင်းစားပြီးကိုးနာရီလောက်မှဟိုတယ်ပြန်ခဲ့တယ်။ဟိုတယ်ရောက်တော့အဝတ်အစားလဲကာအိပ်ရာပေါ်ခနလှဲပြီးသီတာကအဝတ်ပါးပါးလေးဝတ်ထားတာမြင်လိုက်ရပြီးကျနော့်စိတ်ထဲတမျိုးဖြစ်သွားရပြီးငပဲကတောင်လာတယ်။စကားလမ်းကြောင်းလွှဲပြီးတော့ကားပေါ်မှာပြောခဲ့တဲ့စကားတွေကိုဆက်ပြောလိုက်တယ်။
“မနေ့က ကားပေါ်မှာစကားဆက်ပြတ်သွားလို့”“ဘာလဲနင်ကဟိုကောင်နဲ့ကိစ္စလား”“အေးလေ”“ဘာသိချင်သေးလို့လဲ”“နင်ပြောတာဟာ ဒီကောင်တဏှာရူးလို့သာနင့်လောက်မှအဆင့်မရှိတာကိုယူတယ်လို့ပြောချင်တာမလား”“အေးလေ”“နင်ကချောပါတယ်၊ဒါပေမယ့်ဘာလို့နင့်လိုမိန်းမကိုပစ်ပြီးမှဟိုကောင်မလေးကိုယူရတာလဲ”“ငါလဲမပြောတတ်ဘူး”“နင်ကသူ့ကိုဝအောင်မကျွေးလို့လား”“ဟေ့ ငါကဘာဝအောင်ကျွေးရမှာလဲ”“ဒီလိုဟာ၊ငါယူဆချက်တစ်ခုပြောပြမယ်၊သမီးရည်းစားဘဝမှာတောင်လိင်ကိစဆယ့်ငါးရာခိုင်နှုန်းလောက်တော့ပါတယ်။အိမ်ထောင်ပြုရင်တော့ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်နဲ့ကျန်တာကနားလည်မှု့တွေလို့ထင်တာ”“အင်း”“အဲဒီတော့ဟာ ဒီကောင်ကတဏှာရူးဆိုရင်သူလိုချင်တိုင်းမပေးဖြစ်တာလား”
“အဲဒါလဲပါမှာပေါ့ဟယ်၊ငါကဆိုင်ဖွင့်တာဆိုတော့ညအထိအလုပ်လုပ်ရတယ်။ပင်ပန်းတဲ့အခါကျတော့လဲသူ့အလိုအတိုင်းလဲမဖြစ်တာလဲပါမှာပေါ့”“အင်း သူကကားမောင်းတာမဟုတ်လား”“ဟုတ်တယ်သူ့အဖေအိမ်ကကားကိုမောင်းတာ”“သူကဘယ်အချိန်ကားထွက်ရတာလဲ”“မနက်အစောကြီးသွားရတာ၊ဈေးကြိုကားတွေလေ၊နေ့လည်ကျတော့အော်ဒါလိုက်တယ်”“အော၊နင်နေ့လည်ဈေးရောင်းတော့ထမင်းတွေဘာတွေချက်ဖြစ်ရဲ့လား”“မနက်တော့ထမင်းတော့အစောကြီးချက်ဖြစ်ပေမယ့်ညနေကျတော့သူချက်ရတယ်”“ခူးခပ်ကျွေးဖြစ်လား”“မကျွေးဖြစ်ဘူး”“နင်တို့နှစ်ယောက်အကြင်နာလျော့လို့ဖြစ်တာဟ”“ဘာဆိုင်လို့လဲ”“မဆိုင်ဘဲနေမလားနင်ကသူ့အပေါ်မှာဂရုမစိုက်ဘူးလေ”
“အင်းဟုတ်တယ်”“လိင်ကိစ္စကရောအဆင်ပြေလား”“ဟာ နင်ကလဲဘာတွေလျောက်မေးနေတာလဲ”“သိချင်လို့ပေါ့ဟာ”“လူပျိုကြီးကဒါတွေမေးရအောင်”“ငါအလှည့်ကျရင်အဆင်ပြေအောင်လို့လေ”” လိင်ကိစကလင်မယားချင်းပဲလုပ်တော့ဖြစ်ပေမယ့်သူတောင်းတိုင်းငါမပေးခဲ့ဘူး”“ဘာလို့လဲသီတာ”“ညကျရင်ငါပင်ပန်းနေပြီ၊စိတ်မပါတော့ဘူး”“သူကစိတ်ပါအောင်မနှူးနှပ်ပေးဘူးလား”“အိမ်ထောင်ကျစကတော့လုပ်တယ်နောက်တော့မလုပ်ဖြစ်ပါဘူး”“နင်တို့အိမ်ထောင်ရေးခြောက်သွေ့သွားတာအဲဒါပဲ”“ဟင်ဘာဆိုင်လို့လဲ”“လင်ရယ်မယားရယ်ဖြစ်လာမှတော့လိင်ကိစကပိုအရေးကြီးပြီ၊ပိုပြီးတော့နုရွနေရမှာ”“ဟင်ဘာလဲဟ”“နင်မသိဘူးလားမိန်းမဆိုတာအိပ်ရာပေါ်ရောက်ရင်လင်သားအပေါ်မှာပြည့်တန်ဆာကဲ့သို့ကျင့်သုံးနိုင်ရမယ်ဆိုတာ”
“မလုပ်နိုင်ပါဘူး၊ငါကပြည်ွတန်ဆာမှမဟုတ်တာ”“ငါပြောတာကိုနင်နားလည်မှု့လွဲတာငါပြောချင်တာကနင့်ယောက်ျားနဲ့နင်ဆက်ဆံတဲ့အခါပြောတာ”“ဟဲ့ပုံမှန်ပဲဆက်ဆံတာပေါ့”“လှေကြီးထိုးရိုးရိုးပဲလား”“အဲဒါဘာပြောတာလဲ”“ပက်လက်လှန်လုံချည်မပြီးဒူးထောက်လုပ်တာကိုပြောတာ”“အဲလိုပဲလေ”“Doggy မလုပ်ဘူးလား”“ဘာလဲဟ ဒေါ့ဂီ”“ကုန်းပြီးလုပ်တာ”“အာ အောင့်လို့မခံနိုင်ဘူး”“အစကတည်းကနှူးနှပ်ထားရင်မနာပါဘူးဟာ”“နင်ကဆရာကြီးလား”“ဟားးးး”ဒီလိုစကားတွေပြောနေတော့သီတာ့စိတ်ထဲတမျိုးဖြစ်နေမိတယ်။မလုပ်ရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့အတွက်လိင်စိတ်တွေကြွလာသလိုခံစားရပြီးအဖုတ်ကစိုလာသလိုခံစားရပြီးရှက်သွားတာကြောင့်မျက်နှာရဲကနဲဖြစ်သွားရတယ်။
“နင်ကဘာလို့ဒါတွေမေးနေတာလဲ”“ငါသိချင်တာတွေရှိလို့ပေါ့”“နင်အိမ်ထောင်မပြုသေးဘူးလား”“သီတာ အိမ်ထောင်ပြုတာကလွယ်ပေမယ့်အိမ်ထောင်တည်မြဲဖို့မလွယ်ဘူးဟ”“ဟုတ်တော့လဲဟုတ်ပါတယ်”“နင်သိတဲ့အတိုင်းအိမ်ထောင်ပြုတာအသွင်တူဖို့လိုတယ်”“အင်း”“လိင်ကိစဆိုရင်လည်းမျှတနေဖို့လိုတယ်မိန်းမဖြစ်သူကအရှက်သည်းနေရင်လဲအဆင်မပြေဘူး”“နင်ပြောတာငါကအရှက်သည်းလို့ဖြစ်တာပေါ့”“အဲဒီတစ်ခုကြောင့်ချည်းမဟုတ်ဘူးသူ့ကိုဂရုမစိုက်တာတွေကြောင့်သူ့ကိုဂရုစိုက်တဲ့သူကိုယူသွားတာ”“ငါကဒီထက်ပိုပြီးသူ့ကိုဘာဂရုစိုက်နေရမှာလဲ”“နင်စဉ်းစားကြည့်လေ ၊နင်ကငွေရှာနိုင်တယိဆိုပြီးသူ့ကိုမှဂရုမစိုက်တာ”“အဲလိုမဟုတ်ဘူးဟ၊ငါရှာတာငါ့မိသားစုအတွက်လေ”
“ငါသိပါတယ်၊ဒါပေမယ့်ငွေကချည်းအရာရာကိုဆုံးဖြတ်နိုင်တာမှမဟုတ်တာ”“အင်းငါသိပါတယ်ဟာ၊ငါလည်းငါ့ခြေထောက်ပေါ်ရပ်တည်နိုင်တယ်ဆိုပြီးမာနထားခဲ့လို့ပါ”“ဟုတ်တယ်လေ၊လင်မယားဖြစ်ပြီးလိင်ကိစကိုတောင်အရှက်သည်းနေတာကို”“ဟဲ့သူလုပ်ချင်ရင်လုပ်လို့ရတာပဲ”“ငါတစ်ခုမေးမယ်၊နင်သူ့ဟာကိုနမ်းဖူးလား”“မနမ်းချင်ပါဘူး”“အဲဒါပြောတာ”“နင်ကလဲအဲဒါတွေပြောမနေနဲ့တော့ငါ နင်မရှက်ပေမယ့်ငါရှက်လာပြီ”“သီတာအဲလောက်မတုန်းပါဘူးနမ်းတယ်ဆိုတာစုပ်တာပဲလို့သိထားပါတယ်“နင့်ကိုမေးဦးမယ်ကျော်ဇင်၊နင်ကရောမိန်းမမယူပဲမိန်းမကျမ်းကြေနေပါလား၊မိန်းကလေးတော်တော်များများနဲ့တွေ့ထားတာလား၊နင်မရိုးဘူးနှော်”“လူတိုင်းကလိင်ကိစနဲ့မကင်းပါဘူးသီတာ၊ငါလဲလူသားပဲဘယ်လွတ်မလဲ”
“နင်အပြင်မှာမဟုတ်တာတွေနဲ့များလုပ်နေသလားရောဂါရနေပါ့မယ်”“အဲလိုကျတော့လဲငါမလုပ်ရဲဘူးသီတာ”“နင်ပေါက်ကရမလုပ်နဲ့မိန်းမလည်တွေနဲ့တွေ့ပြီးကျော်မကောင်းကြားမကောင်းတွေဖြစ်ပါ့မယ်”“ငါဆင်ခြင်ပါတယ်၊တခါတလေလဲစိတ်ရှိတိုင်းလုပ်မရဘူးလေ”“မိန်းမယူပေါ့ဟဲ့”“ပြောပြီးပြီပဲသီတာရာ”“အင်း”“သီတာအိပ်ကြမလား”“အိပ်လေ “လိင်ကိစ အကြောင်းတွေပြောပြီးကုတင်တဖက်တချက်မှာလဲလျောင်းလိုက်ကြတဲ့သီတာစိတ်ထဲတမျိုးကိုဖြစ်နေတယ်။“ကျော်ဇင်ငါလေနင်နဲ့ဒီလိုအိပ်လို့ငါ့ကိုအထင်မသေးနဲ့နှော်”“မသေးပါဘူးသီတာရယ်”ကျနော်ကသီတာဘေးနားကပ်ပြီးသီတာကိုဖက်ထားလိုက်တယ်။သီတာငြိမ်နေမိတယ်။သီတာကိုကျနော့်ဆွဲလှည့်ပြီးနဖူးကိုနမ်းလိုက်တော့“နင်ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲကျော်ဇင်”
“ငါ့စိတ်တွေတော်တော်လေးဖြစ်နေတယ်”“ဖြစ်ရလေကျော်ဇင်ရယ်”သီတာ့ကိုယ်နံ့သင်းသင်းလေးကိုရှူရှိုက်လိုက်ပြီးခေါင်းကိုဖွဖွလေးနမ်းလိုက်တယ်။သီတာ့စိတ်တွေပြိုလဲသွားသလိုပါပဲ။ကျော်ဇင်စိတ်တွေဖြစ်နေသလိုသီတာ့စိတ်တွေလဲဖြစ်နေတယ်။ကျော်ဇင်ရဲ့တောင်နေတဲ့လီးကသီတာဗိုက်ကိုလာထောက်နေတယ်။သီတာမှာတော့လီးနဲ့အထောက်ခံရတော့စိတ်တွေတမျိုးဖြစ်ပြီးထိန်းချုပ်ထားရတဲ့စိတ်တွေပွင့်လာကာကာမစိတ်ကလူးလွန့်လို့လှုပ်ရှားလာရတယ်။အဖုတ်ထဲစိုစိစိဖြစ်ကာကျော်ဇင့်ရင်ခွင်ထဲဝင်ပြီးကျော်ဇင့်ကိုပြန်ဖက်ထားလိုက်တယ်။ကျော်ဇင်ကအငြိမ်မနေပါဘူးသီတာတင်ပါးကြီးကိုကိုင်ပြီးဖျစ်ညှစ်ပေးပြန်တယ်။နောက်တော့လုံချည်ကိုဆွဲချွတ်တော့သီတာကြွပေးလိုက်တယ်
ကျော်ဇင်ကလုံချည်ကိုခြေမနဲ့ညှပ်ပြီးချွတ်ချပေးတယ်။သီတာ့အောက်ပိုင်းဗလာကျင်းသွားပြီးကျော်ဇင့်ပုဆိုးလဲကျွတ်ကျသွားရတယ်။ဒါပေမယ့်ကျော်ဇင့်လီးကိုသီတာမမြင်ရသေးပါ။ပူနွေးနေတဲ့ကျော်ဇင့်လီးရဲ့အထိအတွေ့ကိုသာသီတာထိတွေ့ခံစားမိတယ်။ကျော်ဇင်ကသီတာ့နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းစုပ်တဲ့အခါသီတာမှာစိတ်ကြည်နူးမိပြီးပြန်လည်နမ်းလိုက်တယ်။ပါးစပ်ထဲကျော်ဇင့်လျှာကြီးဝင်မွှေတော့ပြန်ပြီးစုပ်ယူလိုက်တယ်။တပြွတ်ပြွတ်စုပ်နမ်းပြီးတော့ကျော်ဇင်ကသူ့ရဲ့ထထိုင်ကာသူ့ရဲ့အင်္ကျီကိုချွတ်ချလိုက်ပြီးသီတာ့အင်္ကျီကိုချွတ်မယ်ကြံတော့သီတာကထထိုင်ကာချွတ်ပေးလိုက်ပြီးကျော်ဇင့်ပေါင်ကြားကိုကြည့်လိုက်တဲ့အခါကျော်ဇင့်လီးကချက်အထိရောက်ကာကပ်နေတယ်။
အိမ်ထောင်ကျဖူးတဲ့သီတာမှာကျော်ဇင့်လီးကိုကြည့်ပြီးအံ့ဩမိတယ်။မိမိလင်ဖြစ်ခဲ့သူရဲ့လီးဟာကျော်ဇင်လီးတဝက်သာသာလောက်ပဲရှိလိမ့်မယ်။ထိပ်ဖူးကြီးကနီရဲပြီးအကြောတွေတပျိုင်းပျိုင်းထနေတာကြောင့်အလွန်ကြီးမားနေသလိုဖြစ်နေတယ်။အင်္ကျီချွတ်လိုက်တော့မှကျော်ဇင်ကသီတာ့နို့ကိုတပြွတ်ပြွတ်စို့တော့တယ်။“ပြွတ်! ပြွတ်!”“အာ့ဖြေးဖြေးလုပ်ပါကျော်ဇင်ငါထွက်မပြေးဘူး”ကျင်ကနဲကျင်ကနဲဖြစ်သွားတဲ့နို့စို့ခံရတဲ့အရသာကအကြောထဲစိမ့်ဆင်းသွားရပြီးအဖုတ်ကတော့စိုရွှဲလို့နေပါပြီ။မခံစားရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့အတွက်စိတ်ကပိုပြီးထကြွလို့လာတယ်ကျော်ဇင်ကနို့စို့ရင်းအဖုတ်ကြားလက်နဲ့မွှေပါတယ်“အာ့! အင်းးဟင်းးဟင်းးး”ဘာကြောင့်မှန်းမသိပါ၊ကျော်ဇင့်နဲ့မှစိတ်တွေထကြွပြီးညည်းမိသည်။
ရနို့စို့နေရာမှဗိုက်သားပြင်ချပ်ချပ်လေးအားလျှာဖြင့်လျှောတိုက်ပြီးယက်လိုက်ရာ“အာ့! ယားတယ် ဟ”“ဘယ်ကယားလဲ”“အာ နင်နှော်”ချက်ပတ်လည်ကိုဝိုက်ပြီးတချက်ယက်လိုက်တယ်“အိုး ကျွတ်ကျွတ်”သီတာမှာယားပြီးခါးမှာကော့တက်လာသည်။ထို့ကြောင့်ပင်အဖုတ်ကပိုပြီးဖောင်းကားလာသလိုမြင်ရတော့သည်။သီတာတစ်ယောက်မှာကာမစိတ်မိမိခန္ဓာကိုယ်ကကာမကိုတောင့်တနေမှန်းကိုယ်တိုင်မသိပေ။စိတ်ထဲမှာတော့ပျော်နေမိသည်။ရှေ့ဆက်ဖြစ်လာမည့်အရာအားဆက်မတွေးတော့ပေ။တလှိုက်လှိုက်နဲ့ရင်ဖိုသလိုဖြစ်လာပြီးပိပိအတွင်းသားတွေယားယံလို့လာခဲ့ပြီ။စိုထိုင်းဆများရုံမကစိုရွှဲ၍ပင်လာသည်။ကျော်ဇင်ပိပိကိုလက်နှင့်ပွတ်ရာ“အာ့ ….”ကြက်သီးနွေးဖုတို့ထသွားရပြန်သည်။
တဖြေးဖြေးနှင့်ကျော်ဇင်ရဲ့ခေါင်းကသီတာ့ပေါင်ကြားထဲဝင်လာကာပေါင်ကိုမတင်ပြီးပိပိကိုလျှာနှင့်အပြားလိုက်ယက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရသည်။“ပလပ် ပလပ်”“အာ့! အိုးး ကျော်ဇင်ရယ် အားးရှီးး”ကြက်သီးမွေးညင်းထသွားပြီးခြေဖဝါးတွေတောင်တောင့်သွားပါတယ်။မကြုံရတာကြာပြီမို့ခံစားရတဲ့အထိအတွေ့ကနူးညံ့ပေမယ့်လူကတုန်တက်သွားရတယ်။မျက်လုံးလေးမှေးစင်းရင်းမိမိနို့ကိုပင်ပွတ်မိနေတော့တယ်။သီတာမှာကောင်းလွန်းလှသဖြင့်မှာရင်ထဲကလီစာထဲပြုတ်ကျသွားသလိုတလှိုက်လှိုက်ခံစားလိုက်ရပြီးပိပိထဲကဆစ်ကနဲဖြစ်သွားတာသိလိုက်ရတယ်။ပိပိထဲစိုရွှဲလာသလိုခံစားလိုက်ရပြီး“သွားပြီ ထွက်ကုန်ပြီ”ဟုစိတ်ထဲတွေးမိပြီးရှက်သွားမိပြန်တယ်။တပြွတ်ပြွတ်မြည်အောင်ယက်ပေးနေတာကြောင့်ကျင်တက်လာတဲ့ခံစားမှု့နှင့်အတူပိပိထဲကပါယားယံလာခဲ့တယ်။
ထို့အတူညည်းသံလဲထွက်ခဲ့ရပြန်တယ်“အာ့ အင်းအင်း ဟင်းဟင်းကျော်ဇင် ငါမနေတတ်ဘူးဟာ၊နင်လုပ်ရင်လဲလုပ်ပါတော့”ကျော်ဇင်လည်းယက်နေရင်းကနေသီတာပေါင်တွေကိုလက်နှင့်ပွတ်ပေးပြီးတင်သားများကိုလဲဖွဖွလေးဆုပ်ကိုင်ညှစ်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာသီတာမှာအသံတွေပိုထွက်လာခဲ့တယ်။“အိုး ကျော်ဇင်ရယ်နင်လုပ်တတ်လိုက်တာဟာ”အပျိုမဟုတ်သောသီတာတစ်ယောက်မှာကျော်ဇင်ရဲ့နှူးနှပ်ဆွပေးမှု့မှာကာမစိတ်တို့ထကြွလာခဲ့ပြီ။ကျနော်လဲစိတ်ထန်နေပြီဖြစ်တဲ့အတွက်လူးလဲထကသီတာ့ပေါင်ကိုကားပြီးဒူးထောက်၍ပိပိအဝကိုလီးဒစ်လေးမြုပ်ရုံအပေါ်အောက်စုံဆန်လုပ်လိုက်တော့တယ်“အား ရှီးးရှီး အားး”သီတာမှာလီးကြောင့်ကာမစေ့ကိုထိတွေ့လာတဲ့ကျော်ဇင်ရဲ့လီးထိပ်ဖူးကြောင့်
စိတ်တို့ပိုထကြွလာပြီးမိမိနို့တွေကိုအလိုအလျောက်ပွတ်ကိုင်မိရပြန်တယ်။သီတာတစ်ယောက်ကာမစိတ်တွေပြင်းထန်နေမှန်းသိတာကြောင့်ပိပိဝထဲကိုလီးအားဖိသွင်းလိုက်တယ်“ဗျစ် ဗျစ် ဗျိ ဗျစ်””“အားး!အိုး ဖြေးဖြေးဟာနင့်ဟာကကြီးတယ်”“အေးပါဟာ”လီးကိုလုံးဝဆွဲမထုတ်ပဲစိမ်ထားလိုက်ကာသီတာရဲ့နှုတ်ခမ်းလွှာအားစုပ်ယူလိုက်တော့သီတာအငမ်းမရပင်ပြန်စုပ်နမ်းတယ်။သီတာရဲ့လက်အောက်ကျောအောက်နေလက်နှစ်ချောင်းလုံးအားထည့်ပြီးပုခုံးကိုလှမ်းဆွဲထားလိုက်ရာကြည်ပြာလဲကျော်ဇင်ရဲ့ကျောပြင်ကိုဖက်ထားလိုက်မိသည်။နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်နမ်းလိုက်တဲ့အခါပိပိအတွင်းကလှုပ်ရှားလာပြီးညှစ်နေသလိုခံစားရလာတဲ့အခါ“သီတာငါဆက်လုပ်မယ်နှော်”
“လုပ်လေအရမ်းမကြမ်းနဲ့ဦး”“အေးပါဟာ”လီးကိုဆွဲရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်ကိုဖြေးညှင်းစွာလုပ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့သီတာမှာပိပိထဲကိုဝင်လာတဲ့လီးရဲ့ပူနွေးနွေးအရသာနှင့်အတူပိပိနှုတ်ခမ်းသားကိုပွတ်ဆွဲသွားတဲ့ထူးခြားတဲ့ခံစားမှု့ကိုရလိုက်တယ်။ဒစ်ကားကြီးကပိပိအတွင်းသားတွေကိုတိုးဝင်သွားလိုက်၊ပွတ်ဆွဲပြီးပြန်ထွက်လာလိုက်နဲ့အရသာကိုစတွေ့လာပြီးကျော်ဇင်ကျောပြင်ကိုလက်သည်းနဲ့ကုတ်မိတော့တယ်။“နာသေးလားသီတာ”“ဟင့်အင်း ငါကောင်းနေပြီ”“ခံနိုင်ပြီ လားသီတာ”“အာ မသိဘူးဟာမမေးနဲ့ကွာရှက်တယ်”“နင်ခံနိုင်ပြီဆိုငါနည်းနည်းမြန်ချင်လို့”“လုပ်လေနာရင်ပြောမယ်”“အင်း”ကျနော်လည်းသီတာ့ပုခုံးကိုဆွဲပြီးလီးကိုရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်ကိုနည်းနည်းမြန်လိုက်တော့တယ်
“ဗျစ် ဘွတ် ဖွတ် ဖွတ်”ဖက်ထားရင်းလုပ်တာမို့အရမ်းကြမ်း၍မရပေ။တဖြေးဖြေးချင်းသာအသွင်းအထုတ်လုပ်ရသည်။အပျိုမဟုတ်တော့ပေမယ့်စေးပိုင်တင်းကျပ်မှု့ကိုအပြည့်အဝရရှိပြီးသီတာ၏လက်သည်းအချို့ကကျောပြင်ကိုလာပြီးမထိတထိနဲ့ထောက်နေတဲ့အခါစိတ်တို့ပိုကြွလာပြီးခါးကိုမတ်၍အရှိန်တင်ပြီးတဖွတ်ဖွတ်တဖန်းဖန်းမြည်အောင်လိုးလိုက်တယ်“ဘွတ်ဖွတ် ဖွတ် ဖွတ်”“အာ့အင်းးဟင်းးဟင်း”.အစေ့နှင့်ထိတွေမှု့ဘေးနှုတ်ခမ်းသားများနဲ့ပွတ်တိုက်မှု့တွေကြောင့်သီတာမှာမခံစားဖူးသေးသောကာမအရသာတမျိုးကိုခံစားရပြီးညည်းမိတယ်။တချက်တချက်ဆောင့်ချက်တွေကြောင့်အရသာအရမ်းရှိပြီးသီတာမှာတုန်တက်လာခဲ့တယ်။“ဖွတ် ဘွတ် ဖန်း ဖန်းဖန်း”
“အာ့ !အိုးးရှီးးရှီးးးအိုးး”ကာမစိတ်တို့အထွဋ်အထိပ်ရောက်လာပြီးညည်းသံပိုထွက်ခဲ့ပြီးပိပိအတွင်းနံရံတွေကနေအလိုအလျောက်တုန့်ပြန်ကာကျော်ဇင်လီးကိုအရမ်းညှစ်သလိုလဲခံစားရလာတယ်။ကျော်ဇင်မှာသီတာပြီးတော့မယ်မှန်းသိနေပြီထို့အတွက်ပင်မနားတမ်းဆောင့်ပြီးပြိုင်တူပြီးနိုင်ရန်စိတ်နှစ်ပြီးမြန်မြန်ပင်လိုးလိုက်ရာ သီတာရဲ့အော်ညည်းသံနှင့်အတူကျော်ဇင်ရဲ့တဏှာသံပိုထွက်လာတယ်“ဘွတ်ဖတ် ဖတ် ဖန်းဖန်း”“အိုးးရှီးးအိုးး ရှီး အိုး”“အားငါပြီးတော့မယ်ကျော်ဇင်ဆောင့်ဆောင့်”“အေးဆောင့်ပြီ”ဘွတ်ဖတ် ဖတ် ဖန်းဖန်း”“အိုးးရှီးးအိုးး ရှီး အိုး”အာ့ ရှီးးရှီးးးအားး”သီတာတစ်ယောက်အသည်းအသန်အော်လာပြီးနောက်ငြိမ်ကျသွားရပါတော့တယ်။ကျော်ဇင်လဲပြီးခါနီးတော့“သီတာ ငါအထဲမှာပြီးလို့ရလား“ရတယ်လုပ်လုပ်ငါသန္ဖေတားပစ္စည်းမထုတ်ရသေးဘူး”
သီတာကပြောသောကြောင့်ကြိမ်ငါးဆယ်ကျော်ခန့်ဆက်တိုက်တွန်းလိုးလိုးလိုက်ရာသုတ်များတဖြောဖြောထွက်သွားရတော့တယ်။သုတ်များမထွက်တော့သည်အထိစိမ်ထားပြီးနောက်ပျော့ခွေစပြုလာလီးကိုဆွဲထုတ်ပြီးသီတာ့အနားကပ်ကာဖက်နမ်းလိုက်ပါတော့တယ်“သီတာငါလုပ်တာကောင်းရဲ့လား”“ဟာ ကျော်ဇင်၊နင်တကယ်လုပ်တတ်လိုက်တာဟယ်”စောင်ကိုဆွဲခြုံရင်းသီတာပြောလိုက်တယ်။ကျော်ဇင်လဲစောင်အောက်ကိုဝင်ကာသီတာကိုဖက်ထားလိုက်ပြီး“တကယ်ကောင်းတယ်၊နင့်ဟာကကြီးပြီးတော့အကြာကြီးလဲလုပ်နိုင်တယ်၊အစကတော့တော်တော်နာတယ်”“နောက်တော့လည်းကောင်းသွားတာပဲလား”“အင်း”“နင့်ယောက်ျားနဲ့ငါနဲ့ယှဉ်ရင်ဘယ်လိုလဲ”
“အင်းသူကမနှူးမနှပ်ပဲလုပ်တော့ငါ့မှာအလုပ်ကလဲပင်ပန်းတယ်ဆိုတော့စိတ်မပါဘူးလေ”“ဟုတ်လား”“နင်ကလူပျိုသာဆိုတယ်လုပ်တတ်တယ်၊နင့်ဟာကြီးကလဲပြည့်ကျပ်နေတာပဲ”စကားပြောနေရင်းသီတာကကျော်ဇင်လီးကိုစမ်းကိုင်လိုက်ပြီး“ဟယ်ခုတော့လဲသူမဟုတ်သလိုပဲ”“ဟင်းဟင်းသူခဏအနားယူတာပါသီတာရာ၊နင်သာနမ်းပေးမယ်ဆိုရင်တော့မြွေတစ်ကောင်လိုပါးဗျဉ်းထောင်လာမှာပါ”“တကယ်ရသေးလို့လားဟယ်၊ငါ့ယောက်ျားကတော့တစ်ခါပဲ””“နင်သာ နမ်းပေးမယ်ဆိုရင်သူကချက်ချင်းမာလာမှာ”“နင်နှော်တော်တော်လူလည်ကျတယ်”သီတာပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။“လုပ်ကြည့်စမ်းပါသီတာ”“ငါကွင်းထုပေးမယ်ဟာ”သီတာကအိပ်ရာကထပြီးဂွင်းထုပေးနေရင်းကနေဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ကျော်ဇင်ပြောသလိုနမ်းကြည့်ချင်လာပြီးကျော့်ဇင့်လီးကိုငုံစုပ်ကြည့်လိုက်သည်။
လျှာဖျားလေးနဲ့တထိုးမွှေကြည့်တော့အာငွေ့ကြောင့်လားသီတာမသိချေ။ကျော်ဇင့်လီးကအရမ်းပင်ကြီးလာသည်။ထိပ်ဖူးဝ၌အရည်တို့စိမ့်ထွက်လာသည်၊ငံပြပြအရည်ဖြစ်သော်အနံ့နှင့်အရသာတို့မဆိုးတောကြောင့်သီတာစုပ်ရတာအဆင်ပြေသည်။ထွက်လာသောအရည်တို့ကိုလည်းပါးစပ်ထဲငုံမထားပဲမြိုချရင်းစုပ်လိုက်သည်။ထို့အပြင်ကျော်ဇင့်၏ဂွေးဥကြီးကိုလည်းအသာအယာညှစ်ပေးလိုက်သည်။ေကျော်ဇင်၏ဂွေးဥမှာပျော့တွဲမနေဘဲ၊ကျစ်လစ်နေသည်။သင်ပေးခြင်းမဟုတ်ပဲဂွေးဥကိုပါနမ်းပေးလိုက်သည်။ကျော်ဇင့်လီးကားအလွန်မာတောင်ကာမိုးပေါ်သို့ပြန်တက်မည်သကဲ့သို့ဖြစ်လာသည်။ထိပ်ဖူးကြီးလဲနီရဲလို့လာသည်။စုပ်ရသည်ကိုကျေနပ်လို့နေမိသည်။မျက်လုံးမှိတ်ပြီးတအင်းအင်းညည်းနေသောကျော်ဇင်ကို“တော်ပြီကျော်ဇင်ငါညောင်းနေပြီ”
“အာညောင်းရင်ရပ်လိုက်လေ၊ငါလဲအရမ်းလုပ်ချင်နေပြီ”“အင်းလုပ်လေ”သီတာပက်လက်လှန်ပြီးအိပ်လိုက်သည်။ကျော်ဇင်ကသီတာ့ပေါင်ကြားဒူးထောက်ဝင်ပြီးသူ့လီးကြီးနဲ့သီတာပိပိကိုအထက်အောက်စုံဆန်လုပ်ပြန်သည်။ကျင်တက်သွားသောခံစားချက်နဲ့သီတာပညည်းလိုက်သည်။ထိုနောက်ကျော်ဇင်ကအဖုတ်ဝကိုလီးတေတဖြေးဖြေးသွင်းလိုက်တော့သည်။“ဖျစ် ဗျစ် ဖျစ် …”“အာ့ အင်းးဟင်းးဟင်းး”လီးကသီတာ့အဖုတ်ဖဲတိုးဝင်သွားသည်။အရည်တို့စိုရွှဲနေ၍သာတအိအိနဲ့ဝင်သွားသည်။လီးအထဲရောက်သည့်အထိအတွေ့သည်လည်းအဖုတ်နံရံသားများကိုပွတ်သွားလေရာအရသာရှိနေသလိုခံစားလိုက်ရပြီးသီတာညည်းမိတေ့သည်။ကျော်ဇင်လည်းသီတာ့ပုခုံးကိုဆွဲပြီးလီးကိုရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပေးလိုက်တော့တယ်
“ဗျစ် ဘွတ် ဖွတ် ဖွတ်”ဒုတိယအကြိမ်လိုးခြင်းဖြစ်သော်လည်းတဖြေးဖြေးချင်းသာအသွင်းအထုတ်လုပ်ရသည်။စေးပိုင်တင်းကျပ်မှု့ကိုအပြည့်အဝရရှိပြီးသီတာ၏လှမ်းဖက်ခြင်းကိုခံရကာလက်သည်းအချို့ကကျောပြင်ကိုလာပြီးမထိတထိနဲ့ထောက်နေတဲ့အခါစိတ်တို့ပိုကြွလာပြီးခါးကိုမတ်၍အရှိန်တင်ပြီးတဖွတ်ဖွတ်တဖန်းဖန်းမြည်အောင်လိုးလိုက်တယ်“ဘွတ်ဖွတ် ဖွတ် ဖွတ်”“အာ့အင်းးဟင်းးဟင်း”.အစေ့နှင့်ထိတွေမှု့ဘေးနှုတ်ခမ်းသားများနဲ့ပွတ်တိုက်မှု့တွေကြောင့်မှာခံစားဖူးပေမယ့်နောက်ထပ်ပေါင်းများစွာလိုချင်နေသောအရသာတမျိုးကိုခံစားရပြီးညည်းမိတယ်။တချက်တချက်ဆောင့်ချက်တွေကြောင့်အရသာအရမ်းရှိပြီးသီတာမှာတုန်တက်လာခဲ့တယ်။
“ဖွတ် ဘွတ် ဖန်း ဖန်းဖန်း”“အာ့ !အိုးးရှီးးရှီးးးအိုးး”ကာမစိတ်တို့အထွဋ်အထိပ်ရောက်လာပြီးညည်းသံပိုထွက်ခဲ့တယ်။ပိပိအတွင်းနံရံတွေကနေကကျော်ဇင်လီးကိုအရမ်းညှစ်သလိုလဲခံစားရလာတယ်။ကျော်ဇင်ကသီတာမှာဒုတိယအကြိမ်ဖြစ်ပြီးပြီးမည့်အချိန်မှာကြာမည်မှန်းသိနေသည့်အတွက်ပင်မနားတမ်းဆောင့်လိုက်သေးသည်။ထိုနောက်တော့ကျော်ဇင်ကသီတာ့ခါးကိုကိုင်၍ပင်လီးကိုမချွတ်ပဲမလိုက်ကာပက်လက်လှန်လှဲချလိုက်ရာသီတာမှာအလိုအလျောက်ကျော်ဇင်အပေါ်ရောက်သွားသည်။သီတာသိလိုက်ပါပြီကျော်ဇင်ကမိမိကိုအပေါ်စီးကနေလုပ်ခိုင်းမှန်းသိတာကြောင့်ခြေထောက်တွေပုံမှန်အနေအထားရောက်စေရန်ပြုပြင်လိုက်ပြီးရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပေးလိုက်သည်။
ငါးမိနစ်ခန့်လုပ်ပေးပြီးနောက်ကခါးကိုကိုင်ပြီးကြွခိုင်းလာတာကြောင့်ကြည်ပြာအပေါ်စီးကနေပြီးဆောင့်ချပေးလိုက်သည်“ကျော်ဇင် ငါအရမ်းညောင်းနေပြီဟ”“အေး အာ့ဆိုကုန်းပေးပေါ့”“ဟင်..နင်နှော်အလကားရတိုင်းရေတောင်အဝသောက်မယ့်လူမျိုး”“အကွက်စုံမှအရသာပိုသိတာဟ”“မသာ…လိပ်မျိုးလုပ်ရင်လဲမြန်မြန်လုပ်ကျိမ်းစပ်နေပြီ”ပါးစပ်ကသာပြေနေပေမယ့်ကတော့ကျော်ဇင်အလိုကျအိပ်ရာပေါ်လေးဘက်ထောက်ပြီးကုန်းပေးလိုက်သည်၊ကျော်ဇင်လည်းသူလုပ်ချင်တဲ့ပုံစံကိုသီတာကခွင့်ပြုလိုက်တဲ့အတွက်အိပ်ရာကထလာကာသီတာ့နောက်မှာမတ်တပ်ရပ်ပြီးဖင်ကိုကြည့်လိုက်သည်၊ကိတ်လွန်းတဲ့သီတာ့ဖင်ကြီးဟာဝိုင်းစက်လှပပြီးခါးကျဉ်ကျဉ်ကလေးကြောင့်ပိုပြီးဆွဲဆောင်မှု့ရှိနေတော့တယ်။
တင်သားကိုလက်ဖဝါးဖြင့်တချက်နှစ်ချက်ရိုက်ချင်စိတ်လည်းပေါက်လာသဖြင့်ရိုက်ထည့်လိုက်တယ်။“ဖတ် ဖတ်.”“အာ့အိုး မသာနာတယ်ဟ”ဖြူဖွေးလှသောသီတာ့တင်သားမှာနီရဲသွားတော့တယ်။ကျော်ဇင်ကလီးကလီးကိုကိုင်ပြီးအဖုတ်ထဲထည့်လိုက်သည်။ဖျစ် ဗျစ် ဖျစ် …”“အာ့! အင်းးဟင်းးဟင်းး”ကုန်းပြီးခံရတဲ့အရသာကတမျိုးပါအစကတော့အောင့်သလိုဖြစ်ပြီးအထဲထိလီးကမြုတ်ဝင်သွားချိန်မှာတော့အဆုံးထိထိထိရောက်ရောက်ဝင်သွားတဲ့ခံစားမှု့မျိုးကိုသီတာခံစားလိုက်ရသည်။“ဘွတ် ဖွတ် ဖတ် ဖတ်ဖန်းဖန်းးး”“အာ့!အင့်! အင်! အင်းဟင်းး”ကျော်ဇင့်ဆောင့်ချက်ကြောင့်သီတာမှာနာသလိုအောင့်သလိုလိုနဲ့ကောင်းသလိုလိုဖြစ်လာတယ်၊ကျော်ဇင်ကတင်သားနှစ်ခြမ်းကိုဖြဲကိုင်ပြီးဆောင့်ချက်ပြင်းပြင်းနဲ့လိုးလေသီတာမှာအော်ညည်းမိလေ
တဖြေးဖြေးနဲ့သီတာမှာကာမစိတ်အထွဋ်အထိပ်ထိရောက်လာတယ်။ကျော်ဇင့်အတတ်ကောင်းတွေတတ်တယ်။သီတာ့ဖင်စအိုဝကိုလက်သည်းနှင့်ထိသလိုမထိသလိုလုပ်တော့သီတာစိတ်တွေပိုထလာပြီးဘွတ် ဖွတ် ဖတ် ဖတ်ဖန်းဖန်းးး”“အာ့!အင့်! အင်! အင်းဟင်းးလုပ် လုပ် ငါ ငါပြီးတော့မယ် အင့်”ကျော်ဇင်လည်းကြာကြာမထိန်းနိုင်တော့ချေ။အရမ်းလှပတဲ့ဖင်ကြီးကိုအားရပါးရဆောင့်ရတဲ့အရသာကအလွန်ပင်ကောင်းလာကာပြီးခါနီးလာပြီးသီတာနှင့်ပြိုင်တူပြီးနိုင်ရန်စိတ်နှစ်ပြီးမြန်မြန်ပင်လိုးလိုက်ရာသီတာရဲ့အော်ညည်းသံနှင့်ပိုထွက်လာတယ်“ဘွတ်ဖတ် ဖတ် ဖန်းဖန်း”“အိုးးရှီးးအိုးး ရှီး အား ငါပြီးတော့မယ် အားး”“ဘွတ်..ဖတ် ဖတ် ဖန်းဖန်း”
“ဟုတ် အာ့ ရှီးးရှီးးးအားးပြီးးပြီအား”သီတာတစ်ယောက်အသည်းအသန်အော်လာပြီးနောက်ငြိမ်ကျသွားရတယ်။ကျော်ဇင်လည်းကြည်ပြာမှောက်ချက်လဲကျမသွားစေရန်ခါးကိုကိုင်ကာထိန်းထားနောက်အကြိမ်နှစ်ဆယ်ခန့်ဆက်တိုက်တွန်းလိုး လိုးလိုက်ရာသုတ်များတဖြောဖြောထွက်သွားရတော့တယ်။“ဟားးကောင်းလိုက်တာသီတာရာလူလည်းချွေးတွေနဲ့နစ်ရောပဲ”“အင်းလေ နင်အလကားရတယ်ဆိုပြီးအသေကြိတ်နေတာကိုး”“နင်ကသာအသေကြိတ်တယ်ပြောနေတာငါကအားကိုမရသေးဘူး”“တော်ပြီ ငါရေချိုးခန်းဝင်အုံးမယ်”သီတာကပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ထရာသီတာ့အဖုတ်ထဲကသုတ်ရည်များစီးထွက်လာသဖြင့်“ဟာ အများကြီးဟာ၊သုတ်တော်တော်ပေါတာပဲ”“စုထားတာတွေလေ”
သီတာရေချိုးခန်းထဲဝင်ပြီးသန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးပြန်ဝင်လာသည်။“အိပ်ကြမယ်ကျာ်ဇင် ငါလဲပန်းနေပြီ”“အေးပါဟာအိပ်မယ်”နှစ်ယောက်သားအိပ်ရာပေါ်လှဲချလိုက်သည်။ကျော်ဇင်ကသီတာ့ကိုဖက်ထားသည်။သီတာငြိမ်နေလိုက်သည်။မနက်မိုးလင်းမှသီတာနိုးလာသည်။ကျော်ဇင်ကသီတာကိုဖက်လျှက်အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည်။သီတာစဉ်းစားမိသည်က ခါတိုင်းယခုနှိုက်ခြိုက်စွာအိပ်ပျော်လေ့မရှိပေညတွင်အနည်းဆုံးနှစ်ကြိမ်ခန့်နိုးတတ်သည်။ယခုတော့မိုးစင်စင်လင်းမှနိုးသည်။လူကလန်းဆန်းနေသည်။မနေ့ညကအဖြစ်ကြောင့်ဖြစ်မည်ဟုတွေးလိုက်မိသည်။“ကျော်ဇင်ထတော့ဟ”“ခနနေစမ်းပါဦးဟာဇိမ်ရှိတုန်းလေး၊ယူပါရစေဦး”“မနက်စာငတ်သွားမယ်”“ငတ်ပါစေဟာ”
“ငါထတော့မယ်၊နင်ဖယ်တော့”“နင်ထမှတော့ဘယ်ကဇိမ်ရှိတော့မလဲ၊ငါလဲထပြီ”“တော်တော်ဇိမ်ရှိချင်နေရင်မိန်းမယူလေ”“ငါ့ဟာငါလွတ်လွတ်လပ်လပ်နေတာကိုမမြင်နိုင်ဘူးလား”“နင်ဒီအတိုင်းနေလို့မဖြစ်ဘူး”“အေးပါဟာ”“ငါရေချိုးလိုက်ဦးမယ်”“ငါနင့်အတူချိုးမယ်လေဟာ”“နင်တကယ်ကဲတယ်သိလား”” ဟီးးးး”ရေချိုးခန်းထဲနှစ်ယောက်အတူဝင်ချိုးတော့ကျော်ဇင်ကသီတာနောက်ကျောများကိုဂျေးတွန်းပေးလိုက်သည်၊ရေချိုးပြီးမနက်စာစားပြီးသီတာ့ကိုခေါ်ကာတောထဲသွားလိုက်တယ်။မျိုးမင်းနဲ့တွေ့တော့အကျိုးအကြောင်းပြောပြလိုက်တော့သီတာကျေနပ်သွားတယ်။“ကျော်ဇင် နင်လေ မျိုးမင်းနင့်ဆီကအလုပ်တွေယူလုပ်ထားတာမပြောဘူး”“မျိုးမင်း နင်မပေးရင်ကျော်ဇင့်ဆီကတောင်းမှာ”
“အေးတောင်းလိုက်ဟ၊ဒီကောင်ကသူဌေး”“နင့်ကိုဆက်သွယ်တာမရလို့သူ့ဆီကငါးဆယ်ယူထားလိုက်တယ်၊နင်ရမှပြန်ဆပ်တော့”“မဆပ်တော့ဘူး ငါရစရာရှိတာတွေကဖြတ်လိုက်ရင်ငါတောင်အတိုးသက်သာသေးတယ်”“တကယ်လူလည်တွေချည်းပဲ”“မလည်လိုချေးတာပါဟယ်”“အေးပါပြီးရော၊ငါပြန်မယ်”“အေးပြန်လေ”လမ်းမှာကျော်ဇင်အကြောင်းစဉ်းစားလာလိုက်ပြီး“ကျော်ဇင်”“ဟင် ဘာလဲသီတာ”“နင်တော်တော်လည်တာပဲသိလား”“ဘာလို့လဲဟ”“နင်ကသူများငွေနဲ့အလုပ်လုပ်ပြီးငါကိုဝိုက်လိုက်သေးတာ””“ဟားးနင်ကလဲပြောရော့မယ်၊နင်ကရောမကြိုက်ဘူးလား”“တော်ပြီဟေ့ကောင်နောက်တစ်ခါမရတော့ဘူး”“အေးပါ နင်မကြည်ဖြူရင်အတင်းယူလို့မှမရတာ”
“အေးအဲဒါကြောင့်နင်လူပျိုကြီးဖြစ်နေတာ”“ဘာဆိုင်လို့”“နင်တွေးကြည့်ပေါ့ မိန်းကလေးကကိုယ့်ယောက်ျားမဟုတ်ပဲကြည်ဖြူပါတယ် လုပ်ပါလို့ပြောမလားဟဲ့”သီတာပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။“အောဒီလိုလား”ဟိုတယ်ပြန်ရောက်ကြပြီးညကျတော့ သီတာရန်ကုန်ပြန်ခဲ့ရတယ်။ကလေးကိုအကြာကြီးခွဲထားလို့မရလို့ပါ။ဒါပေမယ့် အိမ်အပြန်ခရီးကတော့သီတာ့အတွက်လန်းဆန်းနေတယ်။ကျော်ဇင်ပြန်လာရင်သီတာ့ကိုလာခေါ်မှာသိနေတယ်လေ။တစ်ခုပဲအချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုထိလိုနေတဲ့ကွက်လပ်မှာဖြည့်ဖို့သူ့အတွက်သော်လည်းကောင်းကိုယ့်အတွက်သော်လည်းကောင်းကျော်ဇင်ရှိနေပေးမယ်ဆိုတာယုံကြည်မိတယ်။ပုံမှန်မဟုတ်ပေမယ့်အခွင့်အခါသာတဲ့အခါချစ်ပွဲဝင်ကြဆဲပါ”
